പ്രണയത്തില്‍ ഒരുവള്‍ വാഴ്ത്തപ്പെടും വിധം

Wednesday, August 1, 2018

ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും പച്ചയായുണ്ടെന്ന്....

ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും
പച്ചയായുണ്ടെന്ന്.....

ജോൺ എബ്രഹാമിന്റേയും ഒഡേസയുടേയും  അമ്മ അറിയാൻ എന്ന സിനിമയിൽ നിന്നാണ് ഉമ്പായി എന്ന ഗായകനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നത്. ഞെരളത്ത് രാമപൊതുവാളും  ഉമ്പായിയും ഓക്ടോവിയൊ റെനെ കാസ്റ്റ്‌ലെയും  കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷ്ണലു മൊക്കെയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ശബ്ദ സംഗീതപഥങ്ങളെ ഊർജ്ജിതമാക്കുന്നത്.

ഉമ്പായി പാടിയ മനോഹര ഗസൽ ഈ സിനിമയിലുണ്ട്. കൊച്ചിക്കാരൻ ഗായകൻ നസീം ആണ് അത് അലപിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അമ്മ അറിയാന്റെ ഫോർട്ട് കൊച്ചിക്കാലത്ത് ഉമ്പായി സംഗീതം കേൾക്കാൻ ജോൺ എബ്രഹാമിന്റെ കൂടെ പോയത് സുഹൃത്ത് സി.എസ്.വെങ്കിടേശ്വരൻ ഇടക്കിടെ ഓർമ്മിക്കാറുണ്ട്. ജോണും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവും അത്രയേറെ സൗഹൃദത്തിലായിരുന്നു.

ഒഡേസയുടെ നൂറുകണക്കിന് പൊതു പ്രദർശനങ്ങളിൽ 16 എം.എം ന്റെ സ്വന്തം  പ്രൊജക്ടറുമായി ഒഡേസ സംഘവുമായി ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ എനിക്കവസരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

ജോണും അമ്മ അറിയാനും  ഉമ്പായിയുമൊക്കെ ഹൃദിസ്ഥമാവുന്നത് അങ്ങിനെയാണ്.

ഉമ്പായിയെ പിന്നീട് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ഇഷ്ടത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു ഓഡിയോ ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേദിയിലാണ്.

അകലെ മൗനം പോൽ എന്ന സംഗീത ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേളയായിരുന്നു അത്.

പ്രണയാതുരമായ സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതകൾക്കുള്ള ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതോപഹാരമായിരുന്നു അത്.
സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതയിൽ നിന്ന് ഉമ്പായി കടഞ്ഞെടുത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ആകെത്തുകയായിരുന്നു, അകലെ മൗനം പോൽ.

സ്വന്തം കവിതയിലെ സംഗീതത്തെ കൂടുതൽ മിനുക്കിയെടുക്കുന്നത് കാണാൻ കവിയും എത്തിയിരുന്നു.

കവിതക്ക് സംഗീതം ചേരുംപടിയാവുന്നത് ഞാൻ അന്നറിഞ്ഞു.

ഒരു വട്ടം നാം ഉമ്മവെക്കുകിൽ
പൂക്കളായ് നിറയുമീ
തീപ്പെട്ട ഭൂമി...

ഒരു വട്ടം നാം പൂഞ്ചിരിക്കുകിൽ
കിളികളായ് നിറയും
ഹിമാദ്രമാം വാനം...

സച്ചിദാനന്ദന്റെ പ്രണയവും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവുമായിരുന്നു അത്.

മലയാള ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളെ തന്റേതായ രീതിയിലേക്ക് ആവിഷ്കരിച്ച് പ്രത്യേക ഗാന ശാഖയാക്കി  അതിനെ മാറ്റിപ്പണിതു ഉമ്പായി.

ലക്ഷാർച്ചന കണ്ട് മടങ്ങുമ്പോളൊരു...

ചെമ്പകത്തൈകൾ പൂത്ത മാനത്ത് പൊന്നമ്പിളി...

വാകപ്പൂ മരം ചൂടും വാരിളം
പൂങ്കുലക്കുള്ളിൽ...

തുടങ്ങിയ പാട്ടുകളൊക്കെ ഈ ഗണത്തിൽ വരുന്നവയാണ്.

ഇനിയും എത്രയൊ വികസിതമാക്കാമായിരുന്ന
സംഗീതലോകത്തെ  വിട്ട് പോകുന്ന ഉമ്പായിക്ക്  നിറഞ്ഞ ആദരവ്,

സച്ചിദാനന്ദൻ ഉമ്പായി ആൽബത്തിലെ,
ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും
പച്ചയായുണ്ടെന്ന് ഒരില
തന്റെ ചില്ലയോടോതി,
എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ.

-മണിലാൽ

Monday, July 30, 2018

സിനിമയുടെ കൈവഴികൾ /ഭാരത പുഴ




തൃശൂരിന്റെ തീരദേമായ വാടാനപ്പള്ളിയിലാണ് എന്റെ ജനനം.

പൂഴിമണലും പൂഴിക്കുന്നുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം.തരിശെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വൃക്ഷനിബിഢമായിരുന്നു മണപ്പുറം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം.കശുമാവും തെങ്ങുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രകൃതി.അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമായിരുന്നു മനുഷ്യരെ നിലനിർത്തിയിരുന്നത്.പിന്നെ കുറച്ച് നെൽ വയലുകളും.
വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചെറിയ കടകൾ മാത്രമുള്ള കേന്ദ്രപ്രദേശത്തെ ഞങ്ങൾ സെന്റർ എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു,വാടാനപ്പള്ളി സെന്റർ.

ഈ സെന്ററിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ തങ്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്,എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്.നാട്ടുകാർ അവരെ ഓളംവെട്ടിത്തങ്ക  കള്ളിത്തങ്ക എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ വിളിച്ചുപോന്നു,ഏന്തും വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.

ഈ പേരിലൊന്നുമല്ല അവർ എന്റെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നത്.അവർക്ക് രാത്രിയും പകലും ഒരു പോലെയായിരുന്നു.

അവർ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല,തീരെ.


പകൽ സധൈര്യം  നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടന്നു,രാത്രി ഇരിട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചും.അവർക്ക് പേടി തീരെയില്ലായിരുന്നു,മനുഷ്യരെ പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷന്മാരെ.ചാരായ ഷാപ്പും മാർക്കറ്റും  സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ രാത്രികളും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു,അവരവിടെ അർമാദിച്ചുനടന്നു.
അവർ സഹവസിച്ച ഇടങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി ബീഡി ആഞ്ഞുവലിച്ച്  തല ഇത്തിരി പോലും താഴ്ത്താതെ അവിടെയൊക്കെ അവർ മേഞ്ഞുനടന്നു.
 സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടുന്ന അടുക്കള ഭാഗത്തെ കഥപറച്ചിലുകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രം തങ്കയായിരുന്നു.ഈ കഥകൾ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പോന്നതായി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.തങ്കയെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയ സദാചാര വർത്തമാനങ്ങളായിരുന്നു അവ.ഈ കഥാവിവരണങ്ങളിൽ നിന്നും തങ്ക വീരനായികയായി എന്നിൽ ഉയർന്നുവരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

പിന്നെയാണ് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും ഗൗരിയമ്മയും മന്ദാകിനിയും മാധവിക്കുട്ടിയുമൊക്കെ വരുന്നത്.

 പിൽക്കാലാത്ത് തങ്ക  കഥാപാത്രമായി പലപ്പോഴും എന്റെ എഴുത്തിൽ കടന്നുവന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് നമ്മളിലേക്ക് കയറിവരുന്ന  അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ.ഞാനവരെ ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ എഴുത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.എന്റെ രണ്ടുപുസ്തകത്തിലും ബ്ലോഗിലുമൊക്കെയായി തങ്ക നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ട്.
തെരുവിന്റെ അഴുക്കുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും  തങ്ക  അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് എനിക്ക്,ചിലപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും.ഞാൻ മനസാവരിച്ച ഒരു പാട് സ്ത്രികളിൽ ഒരാൾ.അതിജീവനത്തിൽ പാതയിൽ എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്,ഒരു പാട് അമ്മമാരുണ്ട്.അതിജീവനത്തിന്റെ  വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയവർ  ഏറേയും സ്ത്രീകളാണ്,വ്യത്യസ്ത മേഖലയിലാണെങ്കിലും.

തങ്കയടക്കം  എന്നെ ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ നിന്നാണ് ഭാരത പുഴയിലെ സുഗന്ധി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ  രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ സുഗന്ധിയിൽ ഞാനുമുണ്ട്.

സ്വഭാവത്തിലെ വൈചിത്യങ്ങൾ  ഉടനീളമുള്ളതിനാൽ,ഭാരത പുഴ. 

സിജി പ്രദീപ്,ദിനേശ്,ശ്രീജിത് രവി, ഇർഷാദ്,  സുനിൽ സുഗത,മണികണ്ഠൻ പട്ടാമ്പി,എം.ജി.ശശി,ജയരാജ് വാര്യർ,ദിനേശ് പ്രഭാകർ,ഷൈലജ അമ്പു,ഹരിണി,ദീപ്തി കല്യാണി,സംഗി സംഗീത,മാഗി ജോസി,പ്രശാന്ത്,അച്ചുതാനന്ദൻ,എം.ജി.ഷൈലജ,അനുപമ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദ നിര  ഭാരത പുഴയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിൽ ചേരുന്നു.
ഫീച്ചർ സിനിമയിലേക്കുള്ള  സങ്കീർണ്ണവും ശ്രമകരവുമായ ഈ സഞ്ചാരത്തിൽ  ഒപ്പമുള്ളത്  തൃശൂർക്കാരായ മസ്കറ്റുകാർ .ഷാജി,ഷീന,സച്ചിൻ,സജി,നിയാസ്,ഫിറോസ്,ജോഷി,പ്രിജി,ദിനേശ് എന്നിവരാണ്.

എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും.....

അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടർ സുനിൽ ബാലകൃഷ്ണനാണ്.

കാമറയിൽ ജോമോൻ തോമസും,എഡിറ്റിംഗിൽ വിനു ജോയിയും,സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗിൽ ആനന്ദ് രാഗ് വേയാട്ടുമ്മലും,കലയിൽ സുനിൽ കൊച്ചന്നൂരും ചമയത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യൂരും.

പ്രൊഡക്ഷൻ സന്തോഷ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി.

സംവിധാനത്തിൽ നിധിൻ വിശ്വംഭരനും പ്രിഥ്വി പ്രേമനും ആര്യാ നാരായണനും  സഹ-കരിക്കുന്നു.
സ്റ്റിൽസ്  ഇമ ബാബുവും  രതീഷും മനൂപ് ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്നു.



Sunday, April 8, 2018

ശിരസിൽ തീപിടിച്ച കാലം






ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തിയാറ് നവംബർ പതിനാറിന് തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ആലപ്പാട് നിന്നും വൈകീട്ട് നാലു മണിയോടെ ഒരു നാടകം ആരംഭിക്കുന്നു. കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന പേരിൽ.പല സംഘങ്ങൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി നടത്തിയ റിഹേര്‍സലുകൾ ആലപ്പാട് ഒത്തൊരുമിച്ച് നാടകമായി ക്രമപ്പെടുകയായിരുന്നു. പത്തു കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ച് തൃപ്രയാറിൽ സമാപിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് നാടകാവതരണം ആസൂത്രണം ചെയ്തത്. ഓരോ തെരുവു മൂലയിലും ഓരോ വിഷയങ്ങൾ നാടകാവതരണങ്ങളായി അരങ്ങേറും.അത്രയേറെ വിഷയങ്ങളാണ് അന്നത്തെ സർക്കാർ ജനാധിപത്യകേരളത്തിന് നല്‍കിയത്.


പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് വോട്ടു ബാങ്കായ കൃസ്ത്യൻ സഭക്കു വേണ്ടി ഭക്തിരസം തുളുമ്പുന്ന കരുണാകരൻ സർക്കാർ നിരോധിച്ചു.ഇതിനെതിരെ സാംസ്കാരിക കേരളം ഉണർന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു നാടകപ്രതിഷേധം. സഭയുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന്  മുന്നിൽ ഉലഞ്ഞുപോയപ്പോഴാണ് നാടകം നിരോധിക്കാൻ സര്‍ക്കാർ മുന്നോട്ടു വന്നത്.ജാതിക്കോമരങ്ങളും കോമാളികളും ജനാധിപത്യരംഗം കയ്യടക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള മതാത്മകവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനം കൂടിയായിരുന്നു അന്നത്തെ നാടകാവതരണവും പിന്നിടുണ്ടായ കൂട്ടംചേരലുകളുമെല്ലാം.

തൃശൂരിലെ കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി.ക്കടുത്തുണ്ടായിരുന്ന വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ആയിരുന്നു ഇത്തരം ചിന്തകളുടെ ഒരു കേന്ദ്രം.ലെഫ്റ്റ് ഫ്ലാറ്റ് ഫോം, വാടാനപ്പള്ളിയിലെ തിയ്യട്രിക്കൽ  ഗാതറിംഗ്സ്,സ്ക്രീൻ ഫിലിം സൊസൈറ്റി എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമായ സംഘടിത രൂപങ്ങൾ വാടാനപ്പള്ളിയിലും സക്രിയമായിരുന്നു.ആലപ്പാട്ടെ സംഘങ്ങളും തെരുവിൽ ഇറങ്ങിനിന്നിരുന്നു.എല്ലാം ശ്വാസങ്ങളും ചേർന്ന് വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കമായി പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു.

അന്നത്തെ സാംസ്കാരിക മണ്ഡലത്തിലേക്ക് പലതും പൊട്ടിവിടർന്നത് ഇത്തരം സംഘങ്ങളിൽ നിന്നാണെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.അന്ന് വാഞ്ചി സകലമാന തെറിച്ച മനുഷ്യരുടെയും താവളമായിരുന്നു.യുക്തിവാദികൾ,നക്സലൈറ്റുകൾ തുടങ്ങി നാനാതരം മനുഷ്യർ  അവിടെ കയറിയിറങ്ങുകയും പാർക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു..വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ഇന്നില്ല.അത് പൊളിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട മനുഷ്യർ കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും പല തരം സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി മനുഷ്യജന്മം സഫലമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സിവിക് ചന്ദ്രൻ കോഴിക്കോടുണ്ട്,പ്രകാശ് മേനോൻ ചെന്നൈയിലുണ്ട്.പി.എ.എം.ഹനീഫ് മലബാറിലുണ്ട്.മോഹൻ കുമാർ കണ്ണൂരിലുണ്ട്,നാസ്തികൻ സണ്ണി എവിടെയുണ്ടെന്ന് ദൈവത്തിനറിയാം.ജോണ്‍ എബ്രഹാം പലപ്പോഴും അവിടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിട്ടുണ്ട്,മുൻ സ്പീക്കർ ശങ്കരനാരായണൻ തമ്പിയെ അവിടെ വെച്ച് കാണുമാറായിട്ടുണ്ട്.

പ്രേരണ,ഉത്തരം,നാസ്തികൻ,സഹ്യാദ്രി,രംഗഭാഷ,വാക്ക്,പാഠഭേദം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നാണ് പിറവി.ലിറ്റിൽ മാഗസിനുകളുടെ കൂട്ടുകാരൻ കെ.എൻ.ഷാജിയെ അവിടെ തീർച്ചയായും വന്നിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം.ജോയ് മാത്യു നാടകം കളിയുമായി ഇവിടെ കുറച്ചു നാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.സുരാസുവിനും അമ്മുവേടത്തിക്കും പ്രണയത്തിന്റെ തണൽ ഈ കെട്ടിടം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്.സാംസ്കാരിക കേരളം ശ്വസിച്ചത് ഇവിടെ നിന്നാണെന്നും അതിശയോക്തിയോടെ പറയാം.

സൂര്യവേട്ട,മുദ്രാ‍രാക്ഷസം,ഭോമ എന്നിങ്ങനെ നാടകങ്ങളുമായി ജോസ് ചിറമ്മൽ കത്തി നിന്ന കാലമായിരുന്നു.സ്വാഭാവികമായും നാടകത്തിന്റെ മുൻ നിരയിൽ ജോസ് വന്നു.

തങ്കമണിയിലും കീഴ്മാടിലും നടന്ന പോലീസ് തേർവാഴ്ചയുടെ നേരത്താണ് നാടകവും നിരോധിക്കുന്നത്.കീഴ്മാടിൽ അന്ധവിദ്യാലയത്തിൽ നടത്തിയ തേർവാഴ്ച കേരള ചരിത്രത്തിലെ മാറാക്കറയാണ്.പ്രതിപക്ഷം സർക്കാരിനെതിരെ വൻ പ്രക്ഷോപങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്.നാടക നിരോധത്തോടെ കേരളത്തിൽ മതേതരമായ ഒരു പ്രതിപക്ഷം രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.അത് സാംസ്കാരിക പ്രവര്‍ത്തകരുടെയും എഴുത്തുകാരുടെയും സിനിമാക്കാരുടെയുമൊക്കെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.മുഖ്യധാരയിൽ നിന്നും തെറിച്ചു നിന്ന യൗവ്വനങ്ങൾ

കേരളമാകെ കൈകോർക്കുന്ന അസുലഭനിമിഷങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീടങ്ങോട്ട്.അതിന്റെ തൃശൂർ വെര്‍ഷൻ ആയിരുന്നു പത്തു കിലോമീറ്റർ നീളത്തിൽ ആസൂത്രണം ചെയ്ത കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന തെരുവുനാടകം.

കേരളത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും അണിചേരാൻ ആളുകൾ  വന്നു.ജോസ് ചിറമ്മൽ അതിന്റെ തലപ്പത്ത് നിന്നു.

വാടാനപ്പള്ളിയിലും ആലപ്പാടുമൊക്കെ റിഹേഴ്സൽ ക്യാമ്പുകൾ സജീവമായി.അന്നത്തെ സർക്കാരിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും മനുഷ്യവിരുദ്ധവുമായ നടപടികളെ തെരുവിൽ ആവിഷ്കരിക്കുകയായിരുന്നു നാടകത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.ഓരോ തെരുവുമൂലയിലും ഓരോ പ്രമേയങ്ങൾ നാടകമായി അവതരിപ്പിച്ചു മുന്നേറൂക.സാംസ്ഥാനത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പുറമേനിന്നും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് പിന്തുണ കിട്ടി.ശാന്തിനികേതനിൽ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായ ടി.വി.സന്തോഷ്,മുരളി ബറോഡയിൽ ചിത്രകല പഠിച്ചിരുന്ന മുഹമ്മദ്,നാടക രംഗത്തെ സി.എസ്.ഗോപാലൻ,സുർജിത്,ശില്പി രാജൻ,ശാന്തൻ,കവി ഏങ്ങണ്ടിയൂർ ചന്ദ്രശേഖരൻ,ഇ.പി.കാർത്തികേയൻ,എ.വി.ശ്രീകുമാര്‍,വാടാനപ്പള്ളിയിൽ നിന്നും ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,രമേശ്,പ്രേം പ്രസാദ്,അസലം,കോൺഗ്രസ്സുകാരനായ ഇ.ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ,ഭരണം മറന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന ആളാണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍.തീരദേശത്തെ ജനകീയ സമരങ്ങൾക്കൊപ്പം എന്നും ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ കാണാം, എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയസുന്ദരമായ മനുഷ്യരുടെ ഒരു കൂട്ടം ഉടലെടുക്കുന്നു.


ആലപ്പാട് വെച്ച് കെ.കെ.രാജൻ നാടകാവതരണത്തിന്റെ അദ്യ ഡയലോഗ് ഒരു പഴയകെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ  വിളിച്ച്  പറഞ്ഞതും നൂറുകണക്കിന് വരുന്ന പോലീസുകാർ നാടകസംഘത്തെ വളഞ്ഞുവെച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.റിഹേര്‍സൽ സമയത്തു തന്നെ രഹസ്യപ്പോലീസുകാർ ആലപ്പാട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.ചായക്കടങ്ങളിലും കള്ളുഷാപ്പുകളിലും കല്ലോവിന്മേലും അതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത മുഖങ്ങളെ കണ്ട് ഇതേതു കൂട്ടക്കാർ എന്ന് ഗ്രാമം മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് ഈ അറസ്റ്റോടെയാണ് നാട്ടുകാർക്ക് മനസ്സിലായത് .തുടർന്ന് സംഘർഷങ്ങളുടെ വേദിയായിത്തീർന്നു ആലപ്പാട് മുതൽ അന്തിക്കാട് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ.അറസ്റ്റ് ചെയ്തവരെ കയറ്റിയ പോലീസ് ജീപ്പിനെ കടത്തി വിടാതെ വലിയൊരു ജനസഞ്ചയം പ്രകടനമായി മുന്നേറി.എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ പ്രകടനം പോലീസ് വണ്ടിയെ കടത്തി വിടാതെ മുന്നേറി.ആയിരങ്ങളാണ് പാതക്കിരുവശവും സമരക്കാർക്ക് ആവേശമായി അണിനിരന്നത്.അന്തിക്കാടിന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചു പിടിച്ച മുഹൂർത്തമായിരുന്നു അത്.നാടകത്തിൽ കയറി അഭിനയിക്കാൻ ഓരോ തെരുവിലും കാത്തു നിന്ന കുറെ നടന്മാർ നാടകസംഘത്തെ കാണാതെ തിരിച്ചു പോയി.


എൻ.ആർ ഗ്രാമപ്രകാശൻ,വി.ജി.തമ്പി,വിശ്വനാഥൻ വയക്കാട്ടിൽ,ടി.ആര്‍.രമേശ് ,കെ.ഗോപിനാഥൻ,ചന്ദ്ര ബോസ് ,ഗോപിനാഥ് പനമുക്കത്ത് എന്നിവരൊക്കെ മാർച്ചിന്റെ മുന്നണിയിലുണ്ടാന്നു.

പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ പരിസരത്തെത്തിയ ജനങ്ങൾ സ്റ്റേഷൻ വളഞ്ഞു നിന്നു,മതിലിൽ കയറിയിരുന്നു. എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.രാത്രിയോടെ എല്ലാവരെയും മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഹാജാരാ‍ക്കുവാ‍നായി അയ്യന്തോളിലേക്ക് കോണ്ടു വന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ അയ്യന്തോൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിൽ എല്ലാവരും കിടന്നു,സാഹോദര്യത്തിന്റെ മെയ്‌വഴക്കത്തോടെ.

ജോസ് ചിറമ്മൽ ഒന്നാം പ്രതിയും കെ.കെ.രാജൻ രണ്ടാം പ്രതിയും കെ.ജെ.ജോണി മൂന്നാം പ്രതിയുമായി കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.കേസ്സിൽ പെട്ടിരുന്ന പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനായ സാമി നാഥൻ,കാരമുക്കിലെ ശ്യാം,ഏഷ്യാനെറ്റിൽ എഡിറ്റര്‍ ആയിരുന്ന ഷാജു ജോസ് ഇന്ന് ജീവിതത്തിലില്ല.


പരസ്പരം അറിയുന്ന അൻപത്തിയേഴ് പേർ.ചിത്രകലാ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന സന്തോഷ് സ്റ്റേഷനകത്ത് കരിക്കട്ട കൊണ്ടു ചുമരില്‍ വരച്ച പോലീസുകാരന്റെ ചിത്രം ഭരണകൂട ഭീകരതയുടെ കടുംഛാ‍യ പകരുന്നതായിരുന്നു.ടിവി.സന്തോഷ് ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരനാണ്. കേസ് വര്‍ഷങ്ങൾ നീണ്ടു. തുടർന്ന് നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കരുണാകരൻ സർക്കാർ തോറ്റമ്പി.നായനാർ സര്‍ക്കാർ വന്നിട്ടും കേസ് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടില്ല. 

കേസ്സ് നാടകമായതിനാൽ കോടതിയിൽ പോക്കും തമാശയായിരുന്നു.പ്രതികളുടെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് കേസുള്ള ദിവസം മുഴുവവൻ സമയവും കോടതി പരിസരത്ത് പലതരം കൊഞ്ഞാണന്മാരെ നോക്കിയിരിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.ഹാജർ എടുക്കാൻ   സ്വയമെണ്ണാൻ ഞങ്ങളോട്  ജഡ്ജി ആവശ്യപ്പെടും.
വൺ
ടൂ
ത്രീ
ഫോർ
ഫൈവ്
സിക്സ്
സെവൻ
 എയിറ്റ്
ണയൻ
എന്നിങ്ങനെ എണ്ണുന്ന നേരത്തായിരിക്കും ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ബൂർഷ്വാ കോടതിവിരുദ്ധൻ മലയാളത്തിൽ ‘പത്ത് ‘’ എന്ന് പറയുക.അതോടെ കോടതിയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിയാകും.ചിരിക്കാൻ നിമമമനുവദിക്കാത്ത ജഡ്ജി മൂക്കിന്റെ തുമ്പത്തേക്ക് ദേഷ്യം വരുത്തി ഞങ്ങളെ വരാന്തയിലേക്ക് കുത്തിയിരിപ്പിന് ശിക്ഷിക്കും..പിന്നെ കോടതി പിരിയുന്ന നേരത്തുമാത്രമേ വിളിക്കുകയുള്ളു.ഞങ്ങളുടെ കേസ്സ് ഫീസൊന്നും വാങ്ങാ‍തെ ഏറ്റെടുത്ത പ്രകാശൻ വക്കീൽ പിടിച്ച പുലിവാൽചില്ലറയല്ല,എണ്ണം അൻപത്തേഴാണ്. കോടതിപരിസരത്ത് ഇത്രയധികം താടിമീശക്കാരെ ഒന്നിച്ച് കാണുന്നതും ജനം അന്നാണ്.

ഈ സംഭവത്തിന്റെ തുടരച്ചയായിരുന്നു,തൃശൂർ ടൌണിൽ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ കൺവെൻഷൻ എന്ന് പേരിട്ടു നടന്ന സാംസ്കാരിക സമരം. വാക്കുകൊണ്ടും വരകൊണ്ടും അരങ്ങുകൊണ്ടുമൊക്കെ സൌന്ദരമായി ഉയർത്തിയ  ഈ സമരത്തിന്റെ മുന്നണി പോരാളികളായിയായത് സർഗ്ഗാത്മക വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു.സമരം സർഗ്ഗാത്മകമാവുമ്പോൾ മുദ്രവാക്യം കവിതയാവുമെന്നത് ഈ സമരമുഖത്ത് നിന്നും പഠിച്ച നേർപാഠം.സർഗ്ഗാത്മക ആവിഷ്കാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചായിരുന്നു ഓരോ ഗ്രുപ്പും ഓരോ മനുഷ്യനും ഇതിൽ പങ്കാളികളായത്.

കേരള ചരിത്രത്തിൽ നിവർന്ന് നില്‍ക്കുന്നൊരു മഹാസംഭവമാ‍യി മാറി ഈ സമ്മേളനം.സച്ചിദാനന്ദൻ,കെ.ജി.എസ്,പൌലോസ് മാർ പൌലോസ്,സുകുമാർ അഴീക്കോട്,നീലൻ,കെ.എ.മോഹൻ ദാസ് ,സോമശേഖരൻ,എം.എം.ഡേവിസ് ,ശിവശങ്കരൻ എന്നിവരൊക്കെ അതിൽ സജീവ പങ്കാളികളായി.പൊതുബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിച്ചമുള്ള രാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു ഇവിടെ അരങ്ങേറിയത്..


തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൽ ആർക്കും കുറ്റബോധമില്ലാത്ത ഒരു സമരമായിരുന്നു ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം. നിരന്തരം പ്രസക്തമാവുന്ന ഒരു മുദ്രാവാക്യം അതിനെ കാലങ്ങളിൽ ജീവസ്സുറ്റതാക്കി നിലനിർത്തുന്നു.


ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷമായി.



നടുക്കഷ്ണം:
ബൂർഷ്വാ കോടതി തുലയട്ടെ എന്ന് മുദ്രവാക്യം വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും വിളിച്ച തീയ്യതിക്ക് പലപ്പോഴും കോടതിയിൽ പോകാൻ കഴിയാറില്ല.പകരക്കാരനെ വെക്കാനും പറ്റിയില്ല. ഹാജാരാവത്തതിനാൽ ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,അസലം അടക്കം ഞങ്ങൾ നാലു പേരെ വിയ്യൂർ ജയിലിലേക്ക് ഉണ്ട തിന്നാൻ കോടതി വിട്ടു.പിന്നീടൊരിക്കൽ വാടാനപ്പള്ളിയിലെ ബോധി കോളേജിലിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഉണ്ടതീറ്റിച്ച ജഡ്ജിയേക്കാൾ മാന്യനെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരാൾ എന്റെ മുന്നിൽ നെടുനീളത്തിൽ വന്നു നിന്ന് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സ് ഊരി സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.അയാൾ പോക്കറ്റടിക്കാരനായ സലീം ആയിരുന്നു.
ഡ്യൂട്ടി വാടാനപ്പള്ളി ബസ് റൂട്ടിലായിരുന്ന ദിവസമാണ് എന്നെ കാണാൻ വന്നത്. വീടു പോലെയല്ല ജയിൽ,അതിൽ ഒരുമിച്ചു കിടന്നവർ ജീവിത കാലം മറക്കില്ല.പോക്കറ്റടിക്കാരനായാലും വിപ്ലവകാരിയായാലും.അയാൾ  മൂന്നു ദിവസം വിയ്യൂർ ജയിലിൽ എന്നോടൊപ്പം  ഉണ്ടതിന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു.പോക്കറ്റടി ഒന്നുമില്ലാത്തവന്റെ ജീവനകലയാണെന്ന്  ജയിലിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത്.


മണിലാൽ
manilalbodhi@gamil.com

Tuesday, June 21, 2016

നാടോടിക്കഥ

രിടത്ത്
നല്ലവളായ ഒരു ഭാര്യയും
നല്ലവനായ ഒരു ഭര്‍ത്താവും കൂര്‍ക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് വാതിലില്‍ മുട്ടു കേട്ടത്.
ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ ഭാര്യ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ എന്റെ ഭര്‍ത്താവ്.“
കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഭര്‍ത്താവ് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ്
കിട്ടിയ വസ്ത്രം വാരിയുടുത്ത് ധൃതിയില്‍ വാതില്‍ തുറന്ന്
ഒന്നാം നിലയില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് ചാടി ഗുരുതരമായ പരിക്കുകളോടെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.
(ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ജാരന്മാരുടെ സംഘം ഇക്കഥ
അവരുടെ അന്തര്‍ദ്ദേശീയ കഥയായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്)

Friday, May 13, 2016

മനുഷ്യര്‍ക്കൊരു മാന്‍പാറ

 ഒന്നു തൊട്ടാല്‍ വിരിഞ്ഞു വലുതാവുന്നതാണ് ഇതിലെ ഓരോ ചിത്രങ്ങളും വഴികള്‍ ചെറുതാകുന്നത് മാന്‍പാറയിലേക്ക് മാന്‍പാറയുടെ ഒരു മൂല








ലോകത്തിന്റെ തുഞ്ചത്തെത്തി എന്നൊരു തോന്നലാണ് മാൻപാറയുടെ നെറുകെയിൽ  നില്‍ക്കുമ്പോള്‍.
നെല്ലിയാമ്പതിമലയുടെ മാന്‍പാറ.
കൃഷിയില്‍ നിന്നും കൃഷിക്കാരന്‍ നടുനിവര്‍ത്തുന്നതുപോലെ പാലക്കാടിന്റെ കാര്‍ഷിക ഭൂമിയില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന കൂട്ടമല.നെന്മാറയില്‍ നിന്നും ഒരു മണിക്കൂറു കൊണ്ട് പുലയമ്പാറയിലെത്താം.അവിടെനിന്ന് ജീപ്പ് മാര്‍ഗ്ഗം മാന്‍പാറയിലേക്കും.വീണ്ടും ഒരു മണിക്കൂർ  സമയമെടുത്ത്.


ഏതൊരു പ്രദേശവും അതിന്റേതായ ഒരു നിഗൂഢഭംഗി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കും,മനുഷ്യരെപ്പോലെ.
അതു പോലൊന്നാണ് നെല്ലിയുടെ മാന്‍പാറ.
വഴികള്‍ ആപത്ത് നിറഞ്ഞതാ‍ണെന്ന് പറയാം,അങ്ങിനെ തോന്നിപ്പിക്കാം.പക്ഷെ സര്‍ക്കസ്സുകാരെക്കാള്‍ വഴക്കം നേടിയ ജീപ്പ് ഓടികുന്നവർ ന നിസ്സാരമെന്ന് നമ്മെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നവിധത്തിൽ  മാന്‍പാറയിലെത്തിച്ച് ,സ്വകാര്യമായി നെടുവീര്‍പ്പിടും.
അവസാനത്തെ ചെങ്കുത്തായ കയറ്റം ശ്വാസം ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും നിശ്ചലമാക്കിയെ നമുക്ക് നേരിടാനാകൂ.

മുകളില്‍ നമ്മെക്കാത്ത് തണുത്ത കാറ്റ് ചുറ്റിയടിക്കുന്നുണ്ടാകും.ഒരു വലിയ കുന്നും പിന്നെ കൂർത്തൊരു പാറക്കെട്ടും.ഇവിടെ നിന്ന് നമുക്ക് പാലക്കാടിനെയും കേരളത്തെയും ശുദ്ധവായുവില്‍ ശ്വസിക്കാം.കാഴ്ചയെ അപാരമായ വിശാലതയിലേക്കും ആഴങ്ങളിലേക്കും തുറന്നുവെക്കാം.


 രാത്രിയില്‍ ഇവിടെ മൃഗങ്ങളുടെ കേളിയാണ്.മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും അവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ തൂവലുകളിലും വിസർജ്ജനങ്ങളിലും നമുക്കവയുടെ സ്വതന്ത്രമായ കാനനജീവിതം ഓര്‍മ്മിക്കാം.നിനച്ചിരിക്കാതെ ഊക്കൻ കാറ്റ്   നമ്മെ താഴേക്ക് വലിച്ചിടാം.
പക്ഷെ ഭൂമിയുടെ ഈ മുകൾഭാഗത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്‍ നമുക്ക് നമ്മെ തിരിച്ചറിയുകയും തിരിച്ചിടുകയും ചെയ്യാം. പലപ്പോഴും യാത്രയില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് ഇതൊക്കെത്തന്നെ.

Wednesday, September 16, 2015

കേരളവർമ്മയുടെ ചുമരുകൾ











https://3.bp.blogspot.com/-tN4GZuMHSKw/Vflr8miWkzI/AAAAAAAADR0/KtbODddeof8/s1600/marjaaran%2Bcover.jpg














https://2.bp.blogspot.com/-foDVLSLZqDY/Vfqy2xa7bvI/AAAAAAAADSc/qZUlqGkzgLg/s1600/marjaaran%2Bcover.jpg
കേരളവർമ്മയുടെ ചുമരുകൾ


(1)

കോളേജിനു പിന്നാമ്പുറത്തെ ഊട്ടിയുടെ ഹരിതംഭംഗി അതേപടി.വാർഷികവളയങ്ങൾ മരങ്ങളെ കൂടുതൽ പ്രൌഢമാക്കിത്തീർത്തിരിക്കുന്നു.ഊഞ്ഞാലാടാൻ  പാകത്തിൽ ഞാന്നുകിടന്നിരുന്ന വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ കരുത്തിന്റെ ധാര്‍ഷ്ട്യത്തോടെ ഇളകാൻ മടിച്ച്. ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പിറകിലെ ചവിട്ടുപടിയിൽ പതിവുപോലെ ആൺകുട്ടിയും പെൺകുട്ടിയും മാനസികമായ ആഘോഷങ്ങളിൽ തുടിച്ച്. എണ്ണയിൽ ഒതിക്കിവെച്ച മുടിയും താടിയും ചിരിയുമായി തമ്പിമാഷ് പഴയപടി.അലസമീ ജീവിതമെന്നുൽഘോഷിച്ച് വിനോദ്ചന്ദ്രൻ മാഷ്.മരങ്ങൾ നട്ട് ഗീതട്ടീച്ചർ.ചെസ്സ് കളിയിലെ നീക്കം പോലെ  ശ്രദ്ധയോടെ  അനിൽമാഷ്. മദ്യത്തിൽ നിന്നും മദ്യവിരുദ്ധതയുടെ തീവ്രലഹരി വാറ്റിയെടുത്ത വീറോടെ ജോൺസ് മംഗലം എന്ന പൂമല ജോൺസൻ.

തൊപ്പിവെച്ച് കഷണ്ടി മറച്ച് എന്റെ നാട്ടുകാരൻ മധുമാഷ്.
മരങ്ങളും മഞ്ഞക്കിളികളും കൈകോർത്ത് മലയാളം ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്.പുരുഷന്മാർക്ക് അകലെ നിന്നും നോക്കിക്കാണാവുന്ന നിഗൂഢസൗന്ദര്യത്തോടെ പെൺഹോസ്റ്റൽ.അന്തർ രഹസ്യങ്ങളുടെ രാജഭവനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഇംഗ്ളീഷ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്.
പഴയ രാമേട്ടന്റെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയ കാന്റീൻ  ഒരു ചേലുമില്ലാതെ.അതിനു മുന്നിൽ കാമ്പസിന്റെ പുതിയ കവിത ശ്രീദേവി, മണപ്പുറത്തുനിന്നാണ്.

മരത്തറകളും അവിടുത്തെ  ഇരിക്കപ്പൊറുതികളും  കാലങ്ങളുടെ വ്യത്യാസമില്ലാതെ. കാളവണ്ടിയും ചുക്കാൻ കയറുമായി കാമ്പസിൽ നടമാടിയ   താടി ഡേവിസിന്റെയും കുതിരപ്പുറമേറി മേനിനടിച്ച ചന്ദ്രപ്പന്റേയും അരാജകവാദത്തിന്റേയും കാലമല്ല ഇത്.സൗഹൃദത്തിന്റെ ഊർജ്ജമായി നിറഞ്ഞാടിയ കെ.ആർ.ബീനമാരേയും ഇനി കണ്ടെന്നുവരില്ല.കാമ്പസ് കൈപിടിച്ചു നടത്തിയ ആര്യയേയും രാമകൃഷ്ണനേയും ഓർമ്മകളിൽ പരതി.

‘എത്ര മുറിവുകൾ വേണം ഒരു മരണമാകാൻ,
എത്ര മരണങ്ങൾ വേണം ഒരു ജീവിതമാവാൻ……..
എന്ന് മനോഹരമായ ഭാഷാചിത്രം വരച്ച എഴുത്തിലെ ഒറ്റയാൻ മേതിൽ ഇനിയുമുണ്ടാവണമെങ്കിൽ കാമ്പസ് എത്ര കാത്തിരിക്കണം.അടവു പിഴച്ചതും അല്ലാത്തതുമായ യു.ജി.സി വണ്ടികൾ കാമ്പസിന്റെ തുറന്ന സൗന്ദര്യത്തെ കവർന്നെടുത്തിരിക്കുന്നു.
 വാഹനങ്ങളുടെ മറവിലും സൌഹൃദങ്ങളും ഹൃദയദാഹങ്ങളും തൊട്ടും  തലോടിയും നില്പുണ്ട്.

കൊമ്പൻ മീശയുയർത്തുന്ന ഭീതിയെ ചുണ്ടിലെ സൌമ്യത കൊണ്ട് ചോർത്തിക്കളഞ്ഞ  പി.കെ.ടി മാഷുടെ സ്മരണ പുതുക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലേക്കാണ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കേരളവർമ്മയിലെത്തുന്നത്.പികെടിയുടെ മകൾ ലണ്ടനിൽ നൃത്താദ്ധ്യാപികയും സോഷ്യൽ വർക്കറുമായ  ശ്രീകല ഇക്കാര്യം പ്രത്യേകം വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു .ശ്രീകല നൃത്തം വെച്ച കാമ്പസ് കൂടിയാണിത്.

ഹാളിലേക്ക്  കയറുമ്പോൾ  ശ്രദ്ധിച്ചത് ചുമരിലെ എഴുത്താണ്.  
ഓരോ ചുമരും ഓരോ ചിത്രത്തെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു .

സമൂഹത്തിന്റെ മനസും സ്വഭാവുമാണ് ഓരോ ചുമരും  വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.ഇപ്പോൾ           
ആ സ്ഥാ‍നം    ഫ്ളക്സുകൾക്കാണ്.അതിൽ നോക്കിയാൽ കേരളത്തിന്റെ നിലവാരം   എന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാം,നിലവാരത്തകർച്ചയും.

ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കേരളവർമ്മയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും കാണുക,എന്തായിരിക്കും  കിട്ടുക എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്നു.പക്ഷെ ഈ ഒറ്റ ചുമർസാഹിത്യത്തിൽ   കാമ്പസിന്റെ  നിത്യയൌവ്വനം തെളിഞ്ഞുകണ്ടു.മാറ്റം കാമ്പസ് വിടുന്നവർക്കു മാത്രമാണ്.

സെമിനാറിൽ പങ്കെടുത്ത ഇ.രാജൻ മാഷും ചുമതലക്കാരനായ വിനോദ് ചന്ദ്രനും ലളിതട്ടിച്ചറും ഡോ:സർവ്വോത്തമനും മുഖ്യാതിഥിയായ എം.ജി.എസ്.നാരായണനും കേരളവർമ്മയിലെ  കാലങ്ങളെ ഓർമ്മിച്ചു.പി കെ ടി യിലെ മനുഷ്യസ്നേഹത്തെ പുതു തലമുറയ്ക്കായി അവർ അവതരിപ്പിച്ചു.മലയാളികൾ ചരിത്രരചനയിൽ വിമുഖരാണെന്നും എം.ജി.എസ്.സമർത്ഥിച്ചു.

 കേരളവർമ്മയുടെ മനസ്സ് എന്നും വർത്തമാനത്തിന്റെതാണ്.  കാലങ്ങളെ എന്നും പുതുമയോടെ സ്വീകരിക്കുന്നത്.അകവും പുറവും നവീനമായ ഭാവനകൾ കൊണ്ട് സമ്പന്നമാക്കുന്നത്.എൽ പി,യു.പി,ഹൈസ്കൂളുകളിലെ സൌഹൃദങ്ങൾ ഗാഢമാണെന്നായിരുന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.പക്ഷെ പൊടി മീശ കിളിർത്ത് യൌവ്വനത്തിലേക്ക് വിരിഞ്ഞ്  പെൺകുട്ടികളുമൊക്കെയായി ചങ്ങാത്തം തുടങ്ങിയപ്പോൾ പഴയ എൽകേജി  ചിന്തകളെല്ലാം കടലെടുത്തു.
പൊടിമീശയിൽ നിന്നാണ് പുരുഷജീവിതം കനം വെച്ചുതുടങ്ങുന്നത്, കാമ്പസിലാണത്  തിളച്ചുമറിയാൻ തുടങ്ങുന്നത്.
കേരളവർമ്മയിലെ  പുതിയ വിദ്യാർത്ഥികൾ എപ്പോഴും പഴമക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള അപദാനങ്ങൾ പാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും.പ്രത്യേകിച്ചും വിദ്യാർത്ഥി നേതാക്കളെക്കുറിച്ച്,പിന്നീടുള്ള അവരുടെ വളർച്ചയെക്കുറിച്ച്. പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ച പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച്,പരാജയത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയ പ്രണയങ്ങളെക്കുറിച്ച്.കേരളവർമ്മയിൽ പഠിച്ചു എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ മുന്മുറക്കാരും പിന്മുറക്കാരും  ഒറ്റ സൌഹൃദത്തിൽ വരുന്നുണ്ട് പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിൽ.

(2)

ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഊറ്റം കൊള്ളുന്ന സുധാകരൻ  മാഷോട് ലോകവിപ്ലവത്തിലും സോഷ്യലിസത്തിലും വിശ്വസിച്ച് ഉറക്കമൊഴിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനക്കാർക്ക് ചെറിയൊരു വിരോധം,അത് സ്വാഭാവികവുമാണ്.

അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം തന്റെ ഹോസ്റ്റൽ റൂമിൽ നിന്നും റിബേറ്റ് ഖദർമൂണ്ടും അതേനിലവാരത്തിലുള്ള ഷർട്ടും കാണാതായ വിവരം മാഷ് അറിയുന്നു,അതും     വിലകൂടീയ പശയിൽ കോൺഗ്രസ്സുകാരെപ്പോലെ തേച്ചുമിനുക്കിവെച്ചത്.പോയതുപോകട്ടെ എന്നും വിചരിച്ച് ഉള്ള തുണിയെടുത്ത്  നാണം മറച്ച് കോളേജിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഏതൊരാളേയും പോലെ മാഷെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.തന്റെ ഷർട്ടിട്ട്  വയലാർ രവി  അഭ്യന്തരവകുപ്പിന്റെ  ഗർവ്വിൽ  നെടുനീളത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. അത്ഭുതപ്പെടാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.മന്ത്രിയുടെ കോലം കത്തിക്കാൻ സൂപ്പന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മാഷുടെ മുറിയിൽ നിന്നും  ചൂണ്ടിയതായിരുന്നു ഇസ്തിയിട്ട ആ വടിവൊത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ. പ്രതിപക്ഷകോലം കത്തിക്കൽ കാമ്പസിലെ കലാപരിപാടികളിൽ പ്രധാനയിനം ആയിരുന്നു.  .  

(3)

നി സൂപ്പൻ പറഞ്ഞ കഥ.ബ്രാക്കറ്റിലെങ്കിലും   സ്വന്തം പേരിടണമെന്ന് സൂപ്പൻ  പറഞ്ഞതു പ്രകാരം അതു ചെയ്യുന്നു.യഥാർത്ഥ നാമം  സുരേഷ്.എരിഞ്ചേരിയിൽ ജനനം. തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛൻ  താവഴിയാണ്.ഇത്രമതി.ഇത് എഴുത്തച്ഛന്മാർ വിവാദമാകുന്ന കാലമാകുന്നു.

പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് നാടകം നിരോധിച്ച കാലം.1987. പ്രതികരണം  പാഠശാലകളിൽ തൊഴിലാക്കിയ എസ്.എഫ്.ഐ സഖാക്കൾക്ക്    ഇരിക്കപ്പൊറൂതിയില്ലാതെയായി.  എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേപറ്റൂ.  അങ്ങിനെ  പ്രതിഷേധ  നാ‍ടകം ചെയ്യാൻ തീരുമാനമായി.  പ്രിൻസിപ്പൽ അനുമതി നൽകിയില്ല.നാടകക്കാരെ പേപ്പട്ടിയെപ്പോലെ തല്ലിക്കൊല്ലുന്ന  കാലമായിരുന്നു അത്.പി.എം.ആന്റണിയാണ് നാടകമെന്ന  ഈ ഭൂതത്തെ കുടത്തിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടത്.
വികാരം വ്രണപ്പെടുന്ന ഒരുവഹ രോഗം ഇടവകകളിൽ വ്യാപകമായി പടർന്നു പിടിച്ച കാലവും കൂടിയായിരുന്നു അത്.

ആയതിനാൽ  നാടകമെന്നു  കേട്ടാൽ അധികാരികൾ വണ്ടിയും വടിയുമായി ചെന്ന്    മുളയിലെ നുള്ളും.കേരളവർമ്മയിലും ഒരധികാരി എന്ന നിലയിൽ പ്രിൻസിപ്പൽ നാടകത്തെ നിരോധിച്ചു.
അങ്ങിനെയിരിക്കെയാ‍ണ് ചൊല്ലിയാട്ടം എന്നൊരു കലാരൂ‍പത്തെക്കുറിച്ച് യൂണിയൻ ഭരിക്കുന്ന സഖാക്കൾക്ക് അറിവുകിട്ടുന്നത്.അതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവും പ്രയോക്താവും സുരാസു എന്നൊരു അരാജകവാദിയും മനുഷ്യസ്നേഹിയുമാണ് എന്നും അറിഞ്ഞു.ഒറ്റക്കുനിന്ന് കവിതയും പാട്ടും പ്രസംഗവുമൊക്കെയായി അരങ്ങു തകർക്കുന്നൊരു വിദ്യായിരുന്നു അത്.കേരളത്തിലിതൊരു പുതിയ തരംഗമായി മാറിയ കാലവുമായിരുന്നു.

ഇലക്ഷന്റെ ഭാഗമായി ചുമരുകൾ പങ്കിടുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എ.ബി.വി.പിയുമായി എസ് എഫ് ഐ ക്കാർ  ഉരസൽ  എന്നൊരു കലാപരിപാടിയും മുങണനാക്രമത്തിൽ നടത്തുന്ന സമയം കൂടിയായായിരുന്നു അത്.ഏത് നിമിഷവും പരസ്പരം ആക്രമിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.വടിവാൾ,ഉറുമി,കത്തി,പട്ടിക,ഇഷ്ടിക,നായക്കുരണപ്പൊടി,മെറ്റൽ,സൈക്കിൾ ചങ്ങല തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ ഇരുവശത്തും ശേഖരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

 സംഘർഷാവസ്ഥക്കിടയിലാണ് ചൊല്ലിയാട്ടം നടക്കുന്നത്.ഉച്ചക്കുള്ള ഇടനേരത്താണ് പരിപാടി.സുരാസുവും  സഹയാത്രികയായ അമ്മുവേടത്തിയും പരിപാടിക്കായി നേരത്തെ  എത്തുന്നു.പരിപാടിക്ക് സുരാസു തയ്യാറെടുക്കുന്നു.പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അമ്മുവേടത്തി നമ്മുടെ സൂപ്പൻ സഖാവിന്റെ കാതിൽ  ഒരു പൊള്ളുന്ന രഹസ്യം പറയുന്നു,ആവേശം മൂത്താൽ ആശാൻ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടും.ആവേശം കുറക്കാനുള്ള മരുന്നൊന്നും ഇതുവരെ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുമില്ല.ആയതിനാൽ അങ്ങിനെയൊക്കെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ  പിടിച്ചു കെട്ടി തിരിച്ചു കൊണ്ടന്നേക്കണം,അല്ല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വഴിയാധാരമാവും.

ഓട്ടം എങ്ങോട്ടായിരിക്കും സംഭവിക്കുക എന്ന് സൂപ്പൻ സംശയം ചോദിച്ചു.ദിശയൊന്നും നേരത്തെ പറയാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അമ്മുവേടത്തി,ആൾ അരാജകവാദിയാണ്.എവിടേക്കോടിയാലും പിന്നാലെ ചെന്ന് പിടിച്ചുകെട്ടി കൊണ്ടുവരേണ്ടത് സംഘാടകരുടെ ഉത്തരവാദിത്വമെന്ന് അമ്മുവേടത്തിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും സൂപ്പൻ വായിച്ചെടുത്തു.

'നാലുകാലുള്ള നാൽക്കാലികളെ വിടുക വെറുതെ വിടുക
രണ്ടുകാലുള്ള മനുഷ്യരെ എറിയുക
കല്ല്ലെറിയുക,എറിഞ്ഞു കൊല്ലുക’
 സുരാസു പരകായപ്രവേശം പോലെ കത്തിക്കയറുകയാണ്.അധികം പോകേണ്ടി വന്നില്ല,അമ്മുവേടത്തി പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ അക്ഷരം പ്രതി സംഭവിച്ചു,അതിനപ്പുറവും സംഭവിച്ചു.
 സ്റ്റേജുവിട്ട് സുരാ‍സു ഇറങ്ങിയോടി.വിദ്യാർത്ഥികൾ എന്തെന്നറിയാതെ അന്തം വിട്ടു നിന്നു.. പകച്ചുനിന്ന സൂപ്പനെ അമ്മുവേടത്തി ഒന്നു നോക്കി.പകപ്പിൽ  നിന്നും മുക്തനായ സൂപ്പൻ പിറകെയോടി.കാര്യമറിയാതെ  മറ്റു ചില സഖാക്കളും സൂപ്പനെ പിന്തുടർന്നു,സൂപ്പൻ നേതാവല്ലെ.കൂട്ടയോട്ടമെന്ന് കരുതി  ചില വിദ്യാർത്ഥികളും  ഓട്ടക്കാരെ അനുഗമിച്ചു,ആർക്കും ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്ത കാലമല്ലെ. എല്ലാവരും ഗേറ്റുവരെ ഓടിത്തളർന്നു.സൂപ്പൻ തുടർന്നു,അല്ലാതെ നിവൃത്തിയില്ല.ചിലർ അന്തം വിട്ടു നിന്നു,ഇങ്ങനെയൊരു കലാപരിപാടി ആദ്യമാണ്.

ഗേറ്റും കടന്നും ഓടിയ സുരാസുവിനൊപ്പമെത്താൻ സൂപ്പൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു.സുരാസു കുത്തിക്കുകയാണ്.ശരീരത്തിൽ ചുറ്റിവരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കാവിയായതിനാൽ ടീയാന്റെ  ഓട്ടത്തിനൊരു അദ്ധ്യാത്മിക പരിവേഷവുമുണ്ട്.ഓടുന്നതിനിടയിലാണ് സൂപ്പന്റെ അരയിൽ കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന  ഉറുമി നിലത്തുവീഴുന്നത്.സംഭവം നടക്കുന്നത്  കേരളവർമ്മയിലോ  കടത്തനാടൻ  കളരിയിലോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കരുത്.
പ്രത്യേക ശബ്ദത്തോടെ ഉറുമി റോഡിലേക്ക് വീണതും സുരാസു ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഉറുമി കയ്യിലെടുത്ത് വീശാൻ പാകത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സൂപ്പനെയാണ് കാണുന്നത്. ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടാതെ തരമില്ലെന്നായി സുരാസുവിന്.

കളി കാര്യമാവുകയാണോ?

സുരാസു ഓട്ടം ഊക്കോടെ തുടരുകയാണ്.   അഴിഞ്ഞുപോയ ഉറുമി വീണ്ടും അരയിൽ ചുറ്റാനൊന്നും സമയമില്ല.അത് കനയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് സൂപ്പൻ ഓട്ടം തുടർന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ സുരാസു തളർന്നിരിക്കുന്നതു വരെ,സുരാസുവിനെ വരിഞ്ഞുകെട്ടുന്നതുവരെ.

ഒരു വിധം സുരാസുവിനെയും ഓട്ടോയിലേക്ക്  കയറ്റി  അമ്മുവേടത്തിയെ ഏല്പിക്കാൻ കോളേജിലേക്ക് തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ അതാ വരുന്നു ആയുധങ്ങളുമായി ഒരു സംഘം സഖാക്കൾ. കാവിധാരിയായ  സുരാസുവിന് പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടം അവരെ മറ്റൊരു തരത്തിൽ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചതാണ്. കയ്യിൽ കിട്ടിയ ആയുധങ്ങളുമായി അവരും കാവിധാരിയെ പിന്തുടർന്നു വരികയായിരുന്നു.

ഇതിനിടയിൽ കാവിധാരിയായ ഒരാളെ സഖാവ് സൂപ്പൻ പിന്തുടരുന്നതു കണ്ട് മറ്റേ സംഘവും ആയുധശേഖരത്തോടെ സംഘടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ചൊല്ലിയാട്ടം ചീറ്റിപ്പോയെങ്കിലും വലിയൊരു സംഘർഷം ഒഴിവായി എന്നതാണ് സംഗതികളുടെ ബാക്കിപത്രം.

ഒരു വിപ്ളവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ  അനുഭവമാണ് ഇതിലൂടെ സൂപ്പൻ  അനുഭവിച്ചത്.എന്നും എല്ലാ തരം വിപ്ളവങ്ങളേയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നു സൂപ്പൻ .ഇന്ത്യൻ  വിപ്ളവം സമീപത്തൊന്നും വരില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ  കളംമാറിയ സൂപ്പൻ വിപ്ലവചൈനയിലെ ഹോങ്കോങിൽ  കുടുംബജീവിതം തകർക്കുകയാണിപ്പോൾ. 

മണിലാൽ

മാർജാരൻ(ഡീസിബുക്സ്)

www.marjaaran.blogspot.com













Saturday, August 8, 2015

തൃശൂരിലെ ഒരു ബാർ-ബേറിയൻ രാത്രി

 v


തൃശൂരിലെ ഒരു ബാർബേറിയൻ രാത്രി



 സ്വർഗസീമകൾ കടന്ന് ആനന്ദത്തിന്റെ പൂക്കൾ ഞങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയാണ്. ലോകത്തെ വാസയോഗ്യമാക്കുന്നത് ഇതിലൂടെയാണ്. 

അവർ പാടുകയാണ്.അവർ  അഞ്ചുപേരുണ്ട്.മേശക്കു ചുറ്റും ഞങ്ങളും അഞ്ചുപേരായിരുന്നു.പലതരം രുചികളുടെ കോക്ടെയിലുകൾ പരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ.മേശക്കു ചുറ്റും വിരിഞ്ഞ സൗഹൃദം.ചവർപ്പും പുളിപ്പും കയ്പും   മധുരങ്ങളുമായി മാറിമാറി നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ചുണ്ടിൽ നിന്നും നാവിലേക്കലിഞ്ഞ് ലഹരിയുടെ ഉടൽസഞ്ചാരമായി അത് രൂപാന്തരം കൊള്ളുകയായിരുന്നു.

കൗണ്ടറിനു തൊട്ടുള്ള വേദിയിലെ  പാട്ടും  നൃത്തച്ചുവടുകളും മദ്യത്തിലമർന്ന  മനുഷ്യ ശബ്ദങ്ങളെ തേച്ചുമാച്ചുകളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.ശബ്ദം അടഞ്ഞുപോയ ടിവിയിലെ ക്രിക്കറ്റിലേക്ക് ഒറ്റയൊരുത്തനും     ശ്രദ്ധ കൊടുക്കന്നതേയില്ല.ക്രിക്കറ്റിനോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ ആവേശവും ലഹരിയും ഒരു   പകരം വെപ്പായിരിക്കുമോ.ശരീരത്തിന്റെ പ്രസരണങ്ങളെ പെരുപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ മറ്റൊരു ലഹരിയെന്തിനെന്ന  ചിന്ത എല്ലാവരിലും നുരഞ്ഞുപൊങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പാട്ടിനേക്കാളും ശരീരചലനങ്ങളിലായിരുന്നു എന്റെ ശ്രദ്ധ.ശരീരത്തിന്റെ നിശബ്ദമായ സംഗീതം മറ്റൊന്നാകുന്നു.

പതിഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിലും വെളുത്ത ശരീരങ്ങൾ കഴ്ചയെ ജ്വലിച്ചിച്ചു നിർത്തി,അകക്കണ്ണു  പോലും വെളിയിലേക്ക് മിഴിതറന്നു.  ഹൈഹീൽ ചെരിപ്പിൽ ഉലയാതെയുലഞ്ഞ  ശരീരങ്ങൾ അധികവസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടി അശ്ലീലമാക്കിയിരുന്നില്ല .മറുനാടൻ ഉടലുകൾ മലയാളികൾക്കുനേരെ കൊഞ്ഞനം കുത്തുകയാണോ എന്ന്  സംശയിക്കുംവിധമായിരുന്നു  അവരുടെ ആട്ടവും പാട്ടും.

കാഴ്ചയിൽ അഭിരമിക്കേണ്ട സമയത്തുപോലും ഒരുതരം വിധേയത്വം  അനുഭവപ്പെട്ടു  തൊലിയുടെ വെളുപ്പോ ശരീരത്തിന്റെ തുറസോ ഭാഷ ഇംഗ്ളീഷ് ഭാഷയോ അതിനു കാരണം!           നഗ്നതയുടെ ആഘോഷവേളയിലൊന്നും  ആരുടെയും നെഞ്ചിടിപ്പ് കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്തില്ല.തികച്ചും സ്വാഭാവികമായത് എന്ന പോലെ എല്ലാവരും.സ്വാതന്ത്രമായിത്തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ മനുഷ്യാഭിവാഞ്ചകൾ   കപടമല്ല.പ്രത്യേകിച്ച് മദ്യപാനവേളകളിൽ.

അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും അയ്യഞ്ചുപേർ മാത്രമെന്ന രഹസ്യഭാവനയിലേക്കും ലഹിരിയിലേക്കും ഞങ്ങൾ ചാഞ്ഞു. ഓരോരുത്തരുടെ താല്പര്യത്തനനുസരിച്ച് അപ്പുറത്തെ അഞ്ചുപേരെയും ഞങ്ങളഞ്ചുപേരുമായി പകുത്തു.ഉയരം കൂടിയതിനെ ഒരാൾ ,തടികൂടിയതിനെ മറ്റൊരാൾ,എപ്പോഴും ചിരിയണിഞ്ഞവളെ   വേറൊരുത്തൻ.ഇതിൽ ഇടപെടാതിരുന്ന എനിക്ക് കിട്ടിയത് കൂട്ടത്തിൽ എറ്റവും ഉയരം കുറഞ്ഞതിനെ.അവളെ  ഉന്നം തെറ്റിപ്പോയ   പ്രണയത്തിലെ നായികയോടുപമിച്ച് ഞാൻ മനസാവരിച്ചു. 

വസ്ത്രങ്ങളുടെ സാദ്ധ്യതകൾ പലതാകുന്നു.ഓരോ സംസ്കാരത്തിനും ഓരോ വഴികൾ.ആ വ്യത്യസ്തതകൾ അണ് ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം എന്ന് ഞാൻ ഒരു കൊളുത്തിട്ടു നോക്കി.ആരുമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.ഓരോ സിപ്പിനുമൊപ്പം  അവർ നുരഞ്ഞുപൊന്തുകയായിരുന്നു.

വെട്ടിയൊതുക്കിയ മുടിയും പച്ചനിറം അരികുപാകിയ   എന്റേതായി അവരോധിക്കപ്പെട്ട ആട്ടക്കാരി ധരിച്ചിരുന്നത്.വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നു പറയുമ്പോൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.ശരീരത്തെ പൊതിഞ്ഞുവെക്കാനുള്ളതായിരുന്നില്ല,നഗ്നതയെ മികവുറ്റ രീതിയിൽ തർജ്ജമ ചെയ്യാനുള്ളതായിരുന്നു അത്.

നഗ്നത വെറും കഴ്ച വസ്തുവല്ല,ജീവികൾക്കിടയിലെ  തുറന്ന സംവേദനമാകുന്നു.തുറന്ന കാഴ്ചകൾ അത്ഭുതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.നിഗൂഢതകൾ നമുക്കു തരുന്നത് നിലക്കാത്ത ഭാവനാചിത്രങ്ങളാകുന്നു.അതിൽ നിന്നെത്ര ചിത്രങ്ങളും വരക്കാവുന്നതാണ്.അങ്ങിനെയും ആശ്വസിക്കാവുന്നതാണ്.

വലിയ മീനുകൾ തീൻ മേശയിൽ വെന്തു പിടഞ്ഞു. അതിന്റെ ചലനമറ്റ നഗ്നശരീരങ്ങളിൽ അഞ്ചു  കൈകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.വാലും തലയും വയറും കണ്ണും ചെവിയും ചിതമ്പലുകളിൽ വരെ ഞങ്ങൾ മൂഡിനനുസരിച്ച് കൈവെച്ചു,വിരലുകൾ ഒഴുകിനടന്നു.മീൻ അതിന്റെ ആകൃതിയിൽ നിന്നും അനുനിമിഷം പിൻവാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത്രക്കായിരുന്നു അതിന്മേൽ ഞങ്ങൾക്കുള്ള കൊതികൾ. വസ്തുക്കൾ ശില്പമാവുന്നതു പോലുള്ള ഒരു അനുഭവത്തെ മീനിന്മേൽ ഞാൻ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും.കാഴ്ചകളെ സൂക്ഷ്മമാക്കിയാൽ എന്തൊക്കെ സവിശേഷതകളാണ് കാണാൻ കഴിയുക.

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ പാടുന്നത് വെറും ശരീരങ്ങൾ മാത്രമല്ല.ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ താണ്ടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആർജ്ജവങ്ങളാണ്.സംസ്കാരങ്ങളെ വിനിമയം ചെയ്യുന്ന രൂപകങ്ങളാണ്. ദൂരങ്ങൾ താണ്ടുന്ന അതിജീവനം കൂടിയാവുന്നു.

കാഴ്ചയും കേൾവിയും   ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തെ ചിന്തിക്കുക.ശരീരം കൊണ്ടായിരിക്കില്ലെ നമ്മൾ പരസ്പരം അറിയുക.സ്നേഹം വെറുപ്പ് വിയർപ്പ് സൗന്ദര്യം ആർജ്ജവം ആഴങ്ങൾ കാമനകൾ എല്ലാം ശരീരത്തിലൂടെയായിരിക്കില്ലെ മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കുക.ആ ലോകത്ത് ആർക്കും പേരുണ്ടാവില്ല.വിളിക്കാനും വിളിക്കപ്പെടാനും ആരുമില്ലാത്ത ഒരു ലോകം. ദൈവം   പേരിനുപോലും ഉണ്ടാവില്ല.എത്ര മനോഹരമാണത്.മനുഷ്യർ ശരീരങ്ങളിലൂടെയും നിശ്വാസങ്ങളിലൂടെയും അറിയുകയും  സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരിടം ഈ ലോകം.

ശരീരമില്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് ശരീരമുള്ളപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവാത്ത അവസ്ഥയേക്കാൾ നല്ലത്.

 മാംസളതകൾ  നഷ്ടമായ  അസ്ഥികൂടങ്ങൾ മീനിന്റെ രൂപത്തിൽ  ചില്ലുപാത്രത്തിൽ കിടന്നു.നൃത്തത്തിൽ നിന്നും തെറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കണ്ണുകളേക്കാൾ ജീവൻ അപ്പോഴും ചില്ലുപാത്രത്തിൽ കിടന്ന കണ്ണുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ആ കണ്ണുകളിൽ  ആരും തൊട്ടില്ല,ജീവനുള്ള കണ്ണുകളെ എല്ലാവർക്കും പേടിയാണ്.

നൃത്തം തുടരുകയാണ്. പാട്ടിന്റെ ഭാഷകൾ പല ദേശങ്ങളിലൂടെ   സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. പല ശരീരങ്ങളിലൂടെ  അർത്ഥമാവുകയാണ്.നഗ്നമായ ശരീരത്തിന്റെ തെറിപ്പുകൾ വ്യത്യസ്തമായ സംസ്കാരങ്ങളെ വിനിമയം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

മീൻ മുള്ളുകൾ ഫോസിലുകൾ പോലെ പാത്രത്തിൽ പതിഞ്ഞുകിടന്നു.ഹാൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞിരുന്നു. ക്രിക്കറ്റ് സ്ക്രീനിലെ ദൈവങ്ങൾ വെയിലിൽ ഓടിയും വാടിയും തളർന്ന് നിലവിളിക്കുന്നത്    ആരും കണ്ടില്ല.എല്ലാവരും പാട്ടിനും നൃത്തത്തിനും ഒപ്പമായിരുന്നു അപ്പോൾ സഞ്ചരിച്ചത്.സ്കോർ ബോർഡുകളേക്കാൾ ബോഡി മൂവ്മെന്റിലായിരുന്നു എല്ലാ ശ്രദ്ധകളും.
മെയ് വഴക്കങ്ങൾ സ്കോർ ചെയ്യാനുള്ളതല്ല ഷെയർ ചെയ്യാനുള്ളതാകുന്നു എന്ന ഉൽസാഹം എല്ലാവരിലും നുരഞ്ഞു. ഗ്ളാസുകൾ കൂട്ടിമുട്ടിച്ചും പൊട്ടിച്ചും തീൻപാത്രത്തിൽ കൈകാലിട്ടടിച്ചും നൃത്തക്കാരിലേക്ക്  പണമെറിഞ്ഞും കണക്കുനോക്കാതെ ടിപ്പുകൾ  കൊടുത്തും ഇൻകമിങ്ങ് കോളുകളിൽ നുണ പൊരിച്ചും ഇരിപ്പിടങ്ങളിലേക്ക് ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും മലർന്നടിച്ചും മദ്യത്തിനു വിപരീതമല്ലാത്ത മനുഷ്യർ സാഹചര്യത്തെ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

നൃത്തത്തിനു താൽക്കാലികസലാം പറഞ്ഞ് നൃത്തക്കാർ പിൻവാങ്ങിയതോടെ  എല്ലാവരും സാധാരണ മനുഷ്യരായിത്തിരുകയും അതിസാധാരണമായ വർത്തമാനങ്ങൾ ഹാളിൽ ഉയരുകയും ചെയ്തു. റിയൽ എസ്റ്റേറ്റും കുടുംബവും പശ്ചിമഘട്ടവും രാഷ്ട്രീയവും സുധാമണിയും കൊലപാതകവുമൊക്കെ സിപ്പുകൾക്കിടയിലെ വിഷയങ്ങളായി.  തൊട്ടുനക്കാൻ പോലും അർഹത നേടാത്തത്.

ലോകത്തിന്റെ അശ്ലീലം  എന്താണ് എന്ന ചിന്തയെ   ബ്ലഡിമേരിയിൽ ഞാൻ അലിയിച്ചിറക്കി.

മാനം നോക്കികളായി മനുഷ്യർ മണ്ണിനെ മറക്കുന്നു.പാതിരിമാരുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കുമ്പോൾ മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശ് ഓർമ്മവരും.രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ പ്രസംഗം കേൾക്കുമ്പോൾ ചമ്മട്ടിയേയും.ഉച്ഛിഷ്ടം പോലും ബാക്കിവെക്കാതെ ഭൂമിയിലെ സന്തോഷങ്ങൾ അവർക്കുമാത്രമായി വെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു.

സ്വയം ആഴങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുകയും അതിലേക്ക് ഊന്നുകയും ചെയ്യുന്ന സൗന്ദര്യമുള്ള മനുഷ്യരെ,നിങ്ങൾ ഏതു മറവികളിലാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബ്ലഡി മേരിക്കൊപ്പമായിരുന്നു എന്റെ ചിന്തകൾ ലഹരിപിടിച്ചത്. 
രാത്രിക്ക് ഭംഗി ഉണ്ടാവുന്നത് നിലാവ് പരക്കുന്നതു കൊണ്ടൊ കിളികൾ കൊക്കുരുമ്മുന്നതുകൊണ്ടൊ യക്ഷിപ്പാലകൾ സുഗന്ധമായി ജ്വലിക്കുന്നതു കൊണ്ടൊ   ജാരന്മാർ ജൈവസന്ധാരണങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതു കൊണ്ടൊ അല്ല.
മനുഷ്യർ വായ് മൂടുന്നതു കൊണ്ടുമാത്രമാണ്.

ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ വ്യഗ്രത ആസുരമായ  ലോകം നിർമ്മിക്കാനാണോ?തളർച്ചയും അലസതയും വീഴ്ചകളും  ഭൂമിയിലെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകളാകുന്നത് അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം.
നൃത്തം വീണ്ടും ശരീരമിളക്കുകയാണ്.ശരീരത്തിൽ നിന്നും അനന്തതകൾ അണപൊട്ടുകയാണ്.ഇതിൽ  നിന്നെല്ലാം കാഴ്ചയൂരി ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് കടന്നു.ശരീരത്തിന്റെയും ശബ്ദത്തിന്റേയും  ലോകം ഞങ്ങൾക്കെതിരെ   വാതിലടച്ചു.

മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്തിന്റെ  വെളിച്ചത്തിലോ ഇരുട്ടിലോ ആരു പറഞ്ഞുതരും?

One for the road:

തൃശൂർ ജോയ്സ് പാലസിൽ അരങ്ങേറിയിരുന്ന നൃത്തസംഗീതവിരുന്നിനെ  വർഗീയ വിപ്ലവ യുവജനസംഘടനകളുടെ സംയുക്ത നേതൃത്വത്തിലുള്ള സദാചാരപ്പോലീസുകാർ സമരത്തിലൂടെ കെട്ടുകെട്ടിച്ചു.

manilal










നീയുള്ളപ്പോള്‍.....