പ്രണയത്തില്‍ ഒരുവള്‍ വാഴ്ത്തപ്പെടും വിധം

Saturday, November 10, 2018

ഭാരത പുഴ


ഭാരത പുഴ


സിനിമയുടെ കൈവഴികൾ /ഭാരത പുഴ

തൃശൂരിന്റെ തീരദേശമായ വാടാനപ്പള്ളിയിലാണ് എന്റെ ജനനം.പൂഴിമണലും പൂഴിക്കുന്നുകളും നിറഞ്ഞ  സ്ഥലം.തരിശെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വൃക്ഷനിബിഡമായിരുന്നു മണപ്പുറം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം.കശുമാവും തെങ്ങുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രകൃതി.അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമായിരുന്നു മനുഷ്യരെ നിലനിർത്തിയിരുന്നത്.പിന്നെ കുറച്ച് നെൽവയലുകളും അങ്ങുമിങ്ങുമായി ചിതറിക്കിടന്നു.

വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചെറിയ കടകൾ മാത്രമുള്ള കേന്ദ്രപ്രദേശത്തെ ഞങ്ങൾ നട എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു, ഇപ്പോളത് വാടാനപ്പള്ളി സെന്റർ.
ഈ സെന്ററിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ തങ്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്,എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്.നാട്ടുകാർ അവരെ ഓളംവെട്ടിത്തങ്ക  കള്ളിത്തങ്ക എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ വിളിച്ചുപോന്നു, ആർക്കും ഏന്തും വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.

ഈ പേരിലൊന്നുമല്ല അവർ എന്റെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നത്. അവർ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല,തീരെ.

രാവും പകലും അവർക്ക് ഒരു പോലെയായിരുന്നു.
പകൽ സധൈര്യം നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടന്നു,രാത്രി ഇരിട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചും.അവർക്ക് മനുഷ്യരെ പേടി തീരെയില്ലായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷന്മാരെ.ചാരായ ഷാപ്പും മാർക്കറ്റും  സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ ഉറക്കമില്ലാരാത്രികളും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു,അവരവിടെ അർമാദിച്ചുനടന്നു.

അവർ സഹവസിച്ച ഇടങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി ബീഡി ആഞ്ഞുവലിച്ച്  തല ഇത്തിരി പോലും താഴ്ത്താതെ അവിടെയൊക്കെ അവർ മേഞ്ഞുനടന്നു.

 സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടുന്ന അടുക്കള ഭാഗത്തെയും കുളക്കടവിലേയും കഥപറച്ചിലുകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രം തങ്കയായിരുന്നു.ഈ കഥകൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പോന്നതായി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.തങ്കയെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയ സദാചാര വർത്തമാനങ്ങളായിരുന്നു അവ.വലിയ ഉൽസാഹത്തോടെയാണ് ഈ കഥാകഥനങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നത്.ഈ വിവരണങ്ങളിലൂടെ തങ്ക വീരനായികയായി എന്നിൽ ഉയർന്നുവരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

പിന്നെയാണ് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും ഗൗരിയമ്മയും മന്ദാകിനിയും മാധവിക്കുട്ടിയുമൊക്കെ സീനിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത്.

പിൽക്കാലാത്ത് ഊർജ്ജം പ്രസരിപ്പിക്കുന്ന  കഥാപാത്രമായി തങ്ക പലപ്പോഴും എന്റെ എഴുത്തിൽ കടന്നുവന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് നമ്മളിലേക്ക് കയറിവരുന്ന  അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ.ഞാനവരെ ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ എഴുത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.എന്റെ രണ്ടുപുസ്തകത്തിലും ബ്ലോഗിലുമൊക്കെയായി തങ്ക നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ട്.

തെരുവിന്റെ അഴുക്കുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും  തങ്ക  അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് എനിക്ക്,ചിലപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും.ഞാൻ മനസാവരിച്ച ഒരു പാട് സ്ത്രികളിൽ ഒരാൾ.അതിജീവനത്തിൽ പാതയിൽ എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്,ഒരു പാട് അമ്മമാരുണ്ട്.അതിജീവനത്തിന്റെ  വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയവർ  ഏറേയും സ്ത്രീകളാണ്,വ്യത്യസ്ത മേഖലയിലാണെങ്കിലും.

തങ്കയടക്കം  എന്നെ ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ നിന്നാണ് ഭാരത പുഴയിലെ സുഗന്ധി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ  രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ സുഗന്ധിയിൽ ഞാനുമുണ്ട്.
സ്വഭാവത്തിലെ വൈചിത്യങ്ങൾ  ഉടനീളമുള്ളതിനാൽ,ഭാരത പുഴ.
സിജി പ്രദീപ്,ദിനേശ്,ശ്രീജിത് രവി, സുനിൽ സുഗത,മണികണ്ഠൻ പട്ടാമ്പി,എം.ജി.ശശി,ജയരാജ് വാര്യർ,ദിനേശ് പ്രഭാകർ,ഷൈലജ അമ്പു,ഹരിണി,ദീപ്തി കല്യാണി,വീതി സംഗീത,മാഗി ജോസി,പ്രശാന്ത്,അച്ചുതാനന്ദൻ, പാർവ്വതി,എം.ജി.ഷൈലജ,അനുപമ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദനിര  ഭാരത പുഴയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിൽ ചേരുന്നു.

ഫീച്ചർ സിനിമയിലേക്കുള്ള  സങ്കീർണ്ണവും ശ്രമകരവുമായ ഈ സഞ്ചാരത്തിൽ  ഒപ്പമുള്ളത്  തൃശൂർക്കാരായ മസ്കറ്റുകാർ .ഷാജി,ഷീന,സച്ചിൻ,സജി,നിയാസ്,ഫിറോസ്,ജോഷി,പ്രിജി,ദിനേശ് എന്നിവരാണ്.

എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും.

അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടർ സുനിൽ ബാലകൃഷ്ണനാണ്.
കാമറയിൽ ജോമോൻ തോമസും,എഡിറ്റിംഗിൽ വിനു ജോയിയും,സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗിൽ ആനന്ദ് രാഗ് വേയാട്ടുമ്മലും,കലയിൽ സുനിൽ കൊച്ചന്നൂരും ചമയത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യൂരും.
പ്രൊഡക്ഷൻ സന്തോഷ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി.

സംവിധാനത്തിൽ നിധിൻ വിശ്വംഭരനും പ്രിഥ്വി പ്രേമനും ആര്യാ നാരായണനും  സഹ-കരിക്കുന്നു.
സ്റ്റിൽസ്  ഇമ ബാബുവും  രതീഷും മനൂപ് ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്നു.

                മണിലാൽ

Tuesday, October 30, 2018

പ്രദീപ് അഥവാ സ്ക്രീൻ പ്രിന്റർ


❤❤❤

അച്ചടിമേഖലയിൽ നിന്ന് തെറിച്ച ഒരു കലാരൂപമാണ് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്.

കേരളത്തിൽ സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് എന്ന കലാരൂപത്തെ ആദ്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചത് സി.എൻ.കരുണാകരനായിരുന്നു,അടിയന്തിരാവസ്ഥക്കാലത്ത്.

കെ.സച്ചിദാനന്ദൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ പുറത്തിറക്കിയ ഇന്ന് എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ മുഖചിത്രമൊരുക്കിയാണ് സ്ക്രീൻപ്രിന്റിംഗ് എന്ന കല കേരളത്തിൽ പിറവി കുറിക്കുന്നത്.വ്യത്യസ്തമായ ദൃശ്യാനുഭവമായിരുന്നു, ഇന്ന്,പക്ഷെ പ്രസിദ്ധീകരണം അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല.

പിന്നീട് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് എന്ന കല കമേർസ്യലായി,  വിപുലമായി.

സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിനെ ജനകീയമാക്കിയത് തൃശൂർ തളിക്കുളത്തെ പ്രദീപ്,എല്ലാവർക്കും പ്രദീപേട്ടൻ.പുതിയ പ്രിന്റിംഗ് കലയിൽ ഒട്ടേറെ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി പ്രദീപ് കേരളത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയെ തളിക്കുളത്തെ  സ്റ്റുഡിയോവിലേക്ക്  ആകർഷിച്ചു.
കോളേജ് മാഗസിനുകൾ പ്രദീപിന്റെ കവർപേജിനായി ക്യൂ നിൽക്കുന്ന  കാലമുണ്ടായിരുന്നു.നൂറുകണക്കിനാണ്  പ്രദീപ് കവർ ചെയ്ത കോളേജ് മാഗസിനുകൾ.

നാട്ടിക എസ്.എൻ.തൃശൂർ  കേരളവർമ്മ എന്നി കോളേജ് മാഗസിനുകൾക്ക് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നായി സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗും പ്രദീപും.
ഒട്ടേറെ പുസ്തകങ്ങൾക്കും പ്രദീപ് കവർ ചെയ്തു.

യു.പി.ജയരാജിന്റെ നിരാശഭരിതനായ സുഹൃത്തിന് ഒരു കത്ത്,രാവുണ്ണിയുടെ പതിനഞ്ച് മുറിവുകൾ തുടങ്ങിയ നൂറോളം പുസ്തകങ്ങൾക്ക് പ്രദീപിന്റെ ഭാവനവിലാസത്തിന്റെ പിൻബലമുണ്ടായിരുന്നു.

എസ് എൻ കോളേജിൽ ഈ.ജെ.പ്രദീപ് എഡിറ്ററായിരുന്ന കാലത്ത് പ്രദീപ് ചെയ്ത മുഖചിത്രം കുറെക്കാലം ഒഴിയാബാധയായി മനസിൽ നിന്നതാണ്.ഒരാൾ കഴുത്തിൽ നിന്നും വേറിട്ട തന്റെ തല കൈകൊണ്ട് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ചിത്രം.

ഡി.വിനയചന്ദ്രന്റെ കനൽ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനും കവർ പ്രദീപിന്റെ സ്ക്രീൻ പ്രിന്ററിൽ നിന്നും മഷിയൂർന്ന് പിറവികൊണ്ടതാണ്.

എൺപതുകളിൽ കേരളത്തിന്റെ മതിലുകളെ രാഷ്ട്രീയമായും സാംസ്കാരികമായും ഊർജ്ജസ്വലമാക്കിയ പോസ്റ്ററുകൾ ഇവിടെ നിന്നായിരുന്നു. പ്രിന്റ് ചെയ്ത മാറ്ററുകൾ തളിക്കുളത്തെ സ്റ്റുഡിയോവിന്റെ അകത്തും പുറത്തും  ഉണങ്ങാനിട്ടിരിക്കുന്നത് രസമുള്ള കാഴ്ചയാണ്.ഇത് കാണാൻ ഇടക്കിടെ അവിടെ പോകുമായിരുന്നു.സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിൽ നിന്നുള്ള ഓരോ പിറവിയും തരുന്ന കൗതുകമുണ്ട്.

നരേന്ദ്രപ്രസാദിന്റെ സൗപർണ്ണിക എന്ന നാടകത്തിന്റെ പരത്തിയിട്ട വ്യത്യസ്തങ്ങളായ പോസ്റ്ററുകൾ  വലിയൊരു കൊളാഷായി കിടക്കുന്നത് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയിലുണ്ട്.
പ്രിന്റിംഗ് കണ്ടുപിടിച്ചതിനുശേഷമുള്ള അതിൽ നടന്ന ക്രിയാത്മകമായ പരീക്ഷണമായിരിക്കണം  സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്.
ഇതിൽ കാലിഗ്രാഫിയുടെ അനന്തസാദ്ധ്യതകൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കാലിഗ്രാഫിയിൽ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചത് തളിക്കുളത്ത് നിന്ന് തന്നെയുള്ള രണ്ടുപേരാണ്,ഇരുവരും സുഹൃത്തുക്കൾ,തളിക്കുളം സ്കൂളിലെ സഹപാഠികൾ.

  ഷൗക്കത്തും ഇ.ജെ.പ്രദീപും.ഷൗക്കത്ത് ഇന്ന് ലെൻസ്മാൻ ഷൗക്കത്താണ്.
നിരവധി പേജുകളുള്ള ഷൗക്കത്തിന്റെ അബുദാബി കത്തുകൾക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു കാലവുമുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ കാമറയിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു ഷൗക്കത്ത്.

ഒ.വി.വിജയൻ,ജി.അരവിന്ദൻ,വി.കെ.ശ്രീരാമൻ,ചിന്ത രവീന്ദ്രൻ,ഇവരൊക്കെ കാലിഗ്രാഫിയിലെ ഉസ്താദുമാരാണ്,എന്നെ പ്രചോദിപ്പിച്ചവരുമാണ്.

പ്രദീപ്  ചെയ്ത ക്ഷണക്കത്തുകൾക്ക് കണക്കുണ്ടാവില്ല.പ്രിന്റ് ചെയ്ത ക്ഷണക്കത്തുകളിലെ പെയിന്റ് വലിയുന്നതും കാത്ത് നിൽക്കുന്ന കസ്റ്റമേർസിനെ  അവിടെ എപ്പോഴും കാണുമായിരുന്നു.

എൺപതുകളായിരുന്നു ഈ പ്രിൻറിംഗിന്റെ പൂക്കാലം. അക്കാലം കല്യാണക്കത്തുകൾക്ക് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ്  ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒന്നായിരുന്നു.

ഒരേ താളത്തിൽ ഒരേ ഊക്കിൽ ഒരേ വേഗത്തിൽ  പ്രിന്ററിൽ ബ്രഷ് ചലിപ്പിക്കലാണ് സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗ് പ്രക്രിയയിലെ സൂക്ഷ്മതലങ്ങളിലൊന്ന്.

ഇടക്കൊക്കെ ഇത് പരീക്ഷിച്ച ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.

ചിത്രകാരന്റെ, ശില്പിയുടെ സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരന്റെ, വാച്ച് റിപ്പയറുടെ ഏകാഗ്രത ഇതിൽ നിന്നും തൊട്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷിന്റെ തെരഞ്ഞെടുത്ത കവിതകൾ ചിത്രസഹിതം സ്ക്രീൻ പ്രിന്റ് ചെയ്യണമെന്ന ആഗ്രഹം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടാണ് പ്രദീപ് തന്റെ
ജീവിതം
ആഘോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹശേഷം അനിതയും ബ്രഷ് പങ്കിട്ടുതുടങ്ങി.

നൂറു കണിക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികൾ വലപ്പാട് പോളിടെക്നിക്കിൽ വെച്ച് പ്രദീപിന്റെ പക്കൽ നിന്ന് ഈ വിദ്യ അഭ്യസിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സ്ക്രീൻവിദ്യ പോലെത്തന്നെ പ്രദീപിനെ ഇടക്ക് കാണുന്നതും ഒരു സുഖം.

ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തൊൻപതിലാണ്  സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗിലേക്ക് പ്രദീപിന്റെ രംഗപ്രവേശം.വഴികാട്ടിയത് സി.എൻ.കരുണാകരനും.

മണപ്പുറത്ത് ആദ്യം ഞാൻ കണ്ട ഒരു  കല സ്ക്രീൻ പ്രിന്റിംഗും ആതിന്റെ കുലപതി  പ്രദീപുമാണ്.

Friday, October 26, 2018


PRANAYATHIL ORUVAL VAAZHTHAPPEDUM VIDHAM



പ്രണയത്തിൽ
ഒരുവൾ
വാഴ്ത്തപ്പെടും വിധം

( YOUTUBE PREMIER )

https://youtu.be/zlBVc4QzPw4

വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളുടെ സുവിശേഷം
*

ഞങ്ങൾ, സാഹസം ശീലിക്കാത്തവർ
എല്ലാ ആഹ്ളാദങ്ങളിൽ നിന്നും ഭ്രഷ്ടരാക്കപ്പെട്ടവർ
എകാകിതയുടെ തോടിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയവർ
വിശുദ്ധക്ഷേത്രം വെടിഞ്ഞെത്തിയ പ്രണയം
ദൃശ്യപ്പെടുമ്പോൾ
വിമോചിതരാവുന്നു,
ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്‌...

(Touched by An Angel by Maya Angelou)

വാക്കുകളിലൂടെ പരിപൂർണ്ണത നേടാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒന്നാണ്‌, പ്രണയത്തിന്റെ സ്ഥലകാലാനുഭവങ്ങളുടെ ആവിഷ്കാരം .പ്രണയത്തിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ വിവക്ഷക്കാണു പ്രസക്തി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രണയം പ്രധാന വിഷയമാവുന്ന ദൃശ്യാനുഭവത്തിന്‌ എഴുത്തിനേക്കാള്‍ എളുപ്പത്തിൽ അനുവാചകമനസ്സിലേയ്ക്ക്‌ കയറിച്ചെല്ലാൻ കഴിയും. മണിലാലിന്റെ പ്രണയത്തിൽ ഒരുവൾ വാഴ്ത്തപ്പെടുംവിധം എന്ന ഹ്രസ്വചിത്രം പ്രണയക്കാഴ്ച്ചയുടെ അനുഭവമാണ്‌. പ്രണയത്തിൽ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിമോചനമാർഗ്ഗം തന്നെയാവുന്നു പ്രണയം . പക്ഷേ അത് പ്രണയിക്കുന്ന പുരുഷനിൽ നിന്നല്ല , അവളുടെ തന്നെ പ്രണയപരിസരങ്ങളിൽനിന്നാണെന്നും ഈ ചിത്രം പറഞ്ഞുവെയ്ക്കുന്നു‌.
പ്രേമിക്കുന്നവനോട്‌ 'എനിക്കിത്‌ ആദ്യാനുഭവം‌ 'എന്ന്‌ ഏതൊരുപെണ്ണും പറഞ്ഞേക്കാം .ഈ ചിത്രത്തിലെ പെൺകുട്ടിയും അതുതന്നെ പറയുന്നു. അതിൽ പക്ഷേ കാപട്യമില്ല. കാരണം പ്രണയം വന്നുതൊടുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഓരോ അനുഭവവും അവള്‍ക്ക് ‌ അങ്ങേയറ്റം പുതിയതാണ്‌. അങ്ങിനെയൊരത്ഥത്തിൽ പ്രണയത്തിന്‌ ആവർത്തനങ്ങളില്ല . കണക്കെടുപ്പുകളും ആവശ്യമില്ല .അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അങ്ങനെയൊന്നില്ലായിരുന്നു എന്നുപോലും തോന്നിയ്ക്കുന്ന കാലത്തിലോ സമയത്തിലോ ആകട്ടെ , പെണ്ണിനെ പെണ്ണാക്കുന്ന ഇന്ദ്രജാലം അതിനുണ്ട്‌. . കാളിദാസന്റെ ഉപമയിലെ ദീപശിഖ പോലെ ഓരോ പ്രണയവും അവളിൽ അന്യാദൃശമായ ചൈതന്യവും പ്രകാശവും നിറയ്ക്കുന്നു. ഓരോന്നിലൂടെയും അവൾ തന്റെ അസ്ഥിത്വത്തിന്‌ സുന്ദരവും അസാധാരണവുമായ ആന്തരാർത്ഥം നൽകുന്നു . ആ നിമിഷങ്ങളിൽ പുഴുവിൽനിന്നു ശലഭമെന്നതുപോലെ അവൾ രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു .കൂടുതൽ ചലനാത്മകത അനുവദിക്കുന്ന ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകളില്ലായ്മയിലേയ്ക്ക്‌അവളെത്തന്നെ അവൾ പറത്തിവിടുന്നു . ഒരോ പ്രണയനഷ്ടത്തിലും അഭാവത്തിന്റേയും അകലത്തിന്റേയും അപമാനത്തിന്റേയും തിരസ്കാരത്തിന്റേയും വഴികളിലിഴയുന്നു. വീണ്ടുമെപ്പൊഴോ ഉള്ളിലെ ശൂന്യസ്ഥലികളെ ശബ്ദമുഖരിതമാക്കിക്കൊണ്ട്‌ ആദ്യാനുഭവം പോലെ മറ്റൊരു പ്രണയം അവളെ തൊട്ടുവിളിക്കുന്നു.

`ജനമേജയൻ ,ഡയറക്റ്റ്‌ മാർക്കറ്റിംഗ്‌ എക്സിക്യൂട്ടീവ്‌' എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്റേയും `മേയ്ക്‌ മി ബാവുൽ `എന്ന ചാറ്റ് ബോക്സില്‍ പേരുള്ള പെൺകുട്ടിയുടേയും കൊച്ചുവർത്തമാനങ്ങളൂടെ തുടർച്ച തേടുന്ന ചാറ്റ്ജാലകത്തിന്റെ ദൃശ്യനിരയിലാണ്‌ പ്രണയത്തിലെത്തിച്ചേരുന്ന ആദ്യഭാഗം. അതിരുകളില്ലാതെ വികസിതമാകുന്ന സ്ത്രീപ്രണയത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടവും ചേരുമ്പോൾ പ്രണയക്കാഴ്ച്ചയുടേ അനുഭവം പൂർണ്ണമാകുന്നു . പ്രണയത്തിന്റെ സ്ഥലരാശിയിൽ പക്ഷേ സൈബർലോകമില്ല. “അതിരുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യപ്രകൃതികൾക്കായി“ സിനിമ സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു ‌. കൊതുകുവലയ്ക്കുള്ളിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന പുരുഷൻ. വിശ്രമവും വിനോദവും ഒരുമിച്ച്‌. സംഗീതവും സിനിമയും മദ്യവും ഇന്റെർനെറ്റ്‌ സല്ലാപവും കൂട്ടിന്‌. കട്ടിലിന്റെ ഇത്തിരിച്ചതുരത്തിൽ ഭാഗികമായി മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ. ശബ്ദംകൊണ്ടും അറിവുകൊണ്ടും ശരീരചലനങ്ങൾകൊണ്ടും ഒക്കെ അവൾ കേവലമൊരു കൗമാരക്കാരി പെൺകുട്ടി മാത്രമാണ്‌. ഏകാകി. ദൈവഭയമുള്ളവൾ. എന്റെ മറവിക്കുട്ടീ, ബാവുൽ സംഗീതമേ .. എന്ന മട്ടിലുള്ള ജനമേജയന്റെ സംബോധനകൾ നൽകുന്ന കൗതുകക്കാഴ്ച്ചകൾക്കപ്പുറത്തേയ്ക്ക് ക്യാമറയുടെ ക്ളോസപ്ഷോട്ടുകൾ തരുന്ന ചില വിനിമയങ്ങളുണ്ട്. പ്രണയം വന്നുതൊടുന്ന നിമിഷത്തിൽ അവളിലുണ്ടാവുന്ന മാറ്റമാണത്‌ .ഉള്ളിലെ ദ്വന്ദവും പ്രതിസന്ധിയും കുളിരും പനിയുമായി അനുഭവിക്കുന്ന പുനർജ്ജനി നൂണ്‌ പുറത്തെത്തുമ്പോൾ ചിന്തകളിലും രൂപത്തിലും ശബ്ദം കൊണ്ടുപോലും അവളിലെ മാറ്റം നാം അറിയുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണയാവുന്നു. സ്ക്രീനിൽ അവൾ പെണ്ണായി, പ്രണയമായി നിറയുന്നു.

പ്രണയമുഹൂർത്തവും പ്രകൃതിയും പൂരകമാകുന്ന ഹരിതാഭമായ ചില കാഴ്ച്ചകളുണ്ട് ‌. സ്ഫടികപ്പാത്രത്തിൽ നിറയുന്ന ജലവും പിന്നീടു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മത്സ്യവും അകപ്പെടലിന്റെ ഒരു കാഴ്ച്ചയാണ്‌. പാപബോധവും സദാചാരബോധവും ദൈവഭയവും ഒക്കെ പിറകോട്ടുവലിച്ചിട്ടും ചെറുത്തുനില്പ്പിനായി പ്രാർഥനാമന്ത്രങ്ങളെ കൂട്ടുപിടിച്ചിട്ടും പ്രണയത്തിൽ അകപ്പെടുക എന്നത്‌ അവളിലെ സ്ത്രീപ്രകൃതിയുടെ അനിവാര്യതയാകുന്നു. കൗതുകപൂർവ്വം ആ അനുഭവത്തിനുമുന്നിൽ അവൾ കീഴടങ്ങുന്നു. പ്രണയം ഭാരമില്ലായ്മയായി തന്നിൽ അമരുന്നതതറിയുന്ന വേളയിൽ. അവൾക്ക്‌ മുന്നിൽ രണ്ടു വഴികളാണുള്ളത്‌ .ഒഴുക്കില്ലാത്ത ഒരിടത്തിൽ ജീവസ്സില്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ അതിരുകൾ നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒരു പരിസരത്തിൽ , അതു പ്രണയമാണെങ്കിൽപ്പോലും, തളച്ചിടപ്പെടാൻ അവൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല. പകരം തന്നിലെ സ്ത്രൈണസമ്പന്നതയുടെ നിബിഡവനങ്ങളിലേക്ക് അതിന്റെ നിത്യഹരിതത്തിലേയ്ക്ക്‌ ,സ്വന്തം പേരടക്കം എല്ലാ ആടയലങ്കാരങ്ങളും വെടിഞ്ഞ്‌ വിമോചനത്തിന്റെ അപാരതയിലേയ്ക്ക്‌ , പക്ഷിച്ചിറകുകൾ വിടര്‍ത്താനാണവൾ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്‌. വിമോചനത്തിന്റെ ആ വഴിയിൽ വഴികാട്ടിയാവേണ്ട പുരുഷൻ എവിടേ നില്ക്കുന്നു എന്നുള്ള ചിന്തയിലേയ്ക്ക് അപ്പോൾ നാമെത്തുന്നു.
പുരുഷാധികാരത്തിന്റെ അതിരുകളെച്ചൊല്ലിയാണ്‌ എല്ലായുദ്ധങ്ങളും. പ്രണയത്തിലും ചർച്ചചെയ്യുന്നത്‌ അതിരുകൾ തന്നെ . അതിരുകളില്ലാതാക്കാൻ ഒരു യുദ്ധത്തിനും കഴിയില്ല. പ്രണയത്തിനല്ലാതെ. കഥകളിലും കവിതകളിലുമൊക്കെ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന പോലെയല്ല വർത്തമാനകാലപ്രണയം. പുരുഷന്റെ ഭൗതികാഭിവാഞ്ഛ ഒരിക്കലും അതിരുകളില്ല്ലാത്ത പ്രണയമായി വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല . പലപ്പോഴും പുരുഷാധികാരത്തിന്റേയും, കമ്പോളരാഷ്ട്രീയത്തിന്റേയുംപ്രയോജനവാദത്തിന്റേയും ഒക്കെ ഉപോല്പന്നം മാത്രമാണത്‌. അതിരുകളില്ലാത്ത മനുഷ്യപ്രകൃതിയുടേ ചിഹ്നമാകേണ്ടതാണ്‌ പ്രണയം. അവിടെയാണ്‌ പുരുഷൻ വഴിയും വഴികാട്ടിയും ഒക്കെയാവേണ്ടത്‌. ഷേക്സ്പിയറിന്റെ ഗീതകത്തിലേതുപോലെ` a star to every wandering bark . പകരം എനിക്കെന്തുപ്രയോജനം എന്നുചിന്തിക്കുന്നവന്റെ മുന്നിൽ പുതിയകാലത്തിന്റെ സ്ത്രീ കേവലം പേരില്ലാത്തൊരു സൈബർമണവാട്ടിയാകുന്നു. രതിയുടെ ചിഹ്നമായ ചുംബനം അവൾക്കു മനപുരട്ടലുണ്ടാക്കുന്നു. മണ്ണും പൊന്നുംപോലുള്ള ഭൗതികസമ്പദ്ചിഹ്നങ്ങളെ അവൾ പുച്ഛിച്ചുതള്ളുന്നു.പ്രണയത്തിന്റെ കൈക്കുമ്പിളിലെ ഇത്തിരി നിലാവിനുപോലും ചുങ്കം നല്കേണ്ടതുണ്ട്‌ എന്ന്‌ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.ഒരോ പാർപ്പിടത്തിന്റേയും അടിയിൽ മാഞ്ഞുമറഞ്ഞില്ലാതായ ജലാശയങ്ങളുടേ ദു:ഖം അറിയുന്നു. ആഗോളതാപനമോ അധികാരരാഷ്ട്രീയമോ സിനിമയിലെ താരോദയങ്ങളോ സാഹിത്യമോ എന്തുമാവട്ടെ അവയിൽ അവൾ അജ്ഞയോ അതോ അജ്ഞത അഭിനയിക്കുന്നവളോ ആകുന്നു. അതിരുകളിലാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ഉയരങ്ങളിൽ അത്തരം ഒരു കനമില്ലായ്മയിലേയ്ക്ക്‌ അവളെത്തുന്നു.അവൾ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളാകുന്നു.

പുരുഷകേന്ദ്രീകൃതമായ അധികാരവ്യവസ്ഥയോട്‌ സമരസപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത വർത്തമാനകാല പെൺപ്രകൃതിയെ അതിനു ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സങ്കേതം ഉപയോഗിച്ച്‌ കാണിച്ചുതരുന്നു മണിലാൽ. ആണായി പ്രതീഷും പെണ്ണായി സുരഭിയും അഭിനയിക്കുന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ വിചാരസന്നിഭങ്ങളെ ആഴത്തില്‍ ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് ഈ സിനിമ.. പ്രണയത്തില്‍ അടിമുടി മാറുന്ന പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം മോര്‍ഫിംഗിലൂടെ പുതു ശബ്ദത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് സിനിമക്ക് പുതിയൊരുമാനം നല്‍കുന്നു. വൈവിധ്യങ്ങളും വൈചിത്ര്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ ശബ്ദമിശ്രണവും ക്യാമറയുടേ സമർത്ഥമായ ഉപയോഗവും കൃത്യമായി എഡിറ്റുചെയ്ത ഫ്രെയ്മുകളൂം സിനിമയെ വേറിട്ട അനുഭവമാക്കിമാറ്റുന്നു .

ബാനര്‍ :സജിത ക്രിയേഷന്‍സ്
നിര്‍മ്മാണം: സഞ്ജു മാധവ്
കാമറ : ഷെഹനാദ് ജലാല്‍
എഡിറ്റിംഗ് : ബി.അജിത് കുമാര്‍
സംഗീതം : ചന്ദ്രന്‍ വേയാട്ടുമ്മല്‍
അഭിനയം:സുരഭി,പ്രതീഷ്

-ജ്യോതീബായ് പരിയാടത്ത്

Wednesday, August 1, 2018

ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും പച്ചയായുണ്ടെന്ന്....

ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും
പച്ചയായുണ്ടെന്ന്.....

ജോൺ എബ്രഹാമിന്റേയും ഒഡേസയുടേയും  അമ്മ അറിയാൻ എന്ന സിനിമയിൽ നിന്നാണ് ഉമ്പായി എന്ന ഗായകനെ ഞാൻ കണ്ടെത്തുന്നത്. ഞെരളത്ത് രാമപൊതുവാളും  ഉമ്പായിയും ഓക്ടോവിയൊ റെനെ കാസ്റ്റ്‌ലെയും  കമ്യൂണിസ്റ്റ് ഇന്റർനാഷ്ണലു മൊക്കെയാണ് ഈ സിനിമയുടെ ശബ്ദ സംഗീതപഥങ്ങളെ ഊർജ്ജിതമാക്കുന്നത്.

ഉമ്പായി പാടിയ മനോഹര ഗസൽ ഈ സിനിമയിലുണ്ട്. കൊച്ചിക്കാരൻ ഗായകൻ നസീം ആണ് അത് അലപിച്ചിട്ടുള്ളത്.

അമ്മ അറിയാന്റെ ഫോർട്ട് കൊച്ചിക്കാലത്ത് ഉമ്പായി സംഗീതം കേൾക്കാൻ ജോൺ എബ്രഹാമിന്റെ കൂടെ പോയത് സുഹൃത്ത് സി.എസ്.വെങ്കിടേശ്വരൻ ഇടക്കിടെ ഓർമ്മിക്കാറുണ്ട്. ജോണും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവും അത്രയേറെ സൗഹൃദത്തിലായിരുന്നു.

ഒഡേസയുടെ നൂറുകണക്കിന് പൊതു പ്രദർശനങ്ങളിൽ 16 എം.എം ന്റെ സ്വന്തം  പ്രൊജക്ടറുമായി ഒഡേസ സംഘവുമായി ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ എനിക്കവസരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

ജോണും അമ്മ അറിയാനും  ഉമ്പായിയുമൊക്കെ ഹൃദിസ്ഥമാവുന്നത് അങ്ങിനെയാണ്.

ഉമ്പായിയെ പിന്നീട് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ഇഷ്ടത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നത് ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു ഓഡിയോ ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേദിയിലാണ്.

അകലെ മൗനം പോൽ എന്ന സംഗീത ആൽബത്തിന്റെ പ്രകാശന വേളയായിരുന്നു അത്.

പ്രണയാതുരമായ സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതകൾക്കുള്ള ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതോപഹാരമായിരുന്നു അത്.
സച്ചിദാനന്ദൻ കവിതയിൽ നിന്ന് ഉമ്പായി കടഞ്ഞെടുത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ആകെത്തുകയായിരുന്നു, അകലെ മൗനം പോൽ.

സ്വന്തം കവിതയിലെ സംഗീതത്തെ കൂടുതൽ മിനുക്കിയെടുക്കുന്നത് കാണാൻ കവിയും എത്തിയിരുന്നു.

കവിതക്ക് സംഗീതം ചേരുംപടിയാവുന്നത് ഞാൻ അന്നറിഞ്ഞു.

ഒരു വട്ടം നാം ഉമ്മവെക്കുകിൽ
പൂക്കളായ് നിറയുമീ
തീപ്പെട്ട ഭൂമി...

ഒരു വട്ടം നാം പൂഞ്ചിരിക്കുകിൽ
കിളികളായ് നിറയും
ഹിമാദ്രമാം വാനം...

സച്ചിദാനന്ദന്റെ പ്രണയവും ഉമ്പായിയുടെ സംഗീതവുമായിരുന്നു അത്.

മലയാള ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളെ തന്റേതായ രീതിയിലേക്ക് ആവിഷ്കരിച്ച് പ്രത്യേക ഗാന ശാഖയാക്കി  അതിനെ മാറ്റിപ്പണിതു ഉമ്പായി.

ലക്ഷാർച്ചന കണ്ട് മടങ്ങുമ്പോളൊരു...

ചെമ്പകത്തൈകൾ പൂത്ത മാനത്ത് പൊന്നമ്പിളി...

വാകപ്പൂ മരം ചൂടും വാരിളം
പൂങ്കുലക്കുള്ളിൽ...

തുടങ്ങിയ പാട്ടുകളൊക്കെ ഈ ഗണത്തിൽ വരുന്നവയാണ്.

ഇനിയും എത്രയൊ വികസിതമാക്കാമായിരുന്ന
സംഗീതലോകത്തെ  വിട്ട് പോകുന്ന ഉമ്പായിക്ക്  നിറഞ്ഞ ആദരവ്,

സച്ചിദാനന്ദൻ ഉമ്പായി ആൽബത്തിലെ,
ഒരു ഞെരമ്പിപ്പോഴും
പച്ചയായുണ്ടെന്ന് ഒരില
തന്റെ ചില്ലയോടോതി,
എന്ന ഗാനത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ.

-മണിലാൽ

Monday, July 30, 2018

സിനിമയുടെ കൈവഴികൾ /ഭാരത പുഴ




തൃശൂരിന്റെ തീരദേമായ വാടാനപ്പള്ളിയിലാണ് എന്റെ ജനനം.

പൂഴിമണലും പൂഴിക്കുന്നുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം.തരിശെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല, വൃക്ഷനിബിഢമായിരുന്നു മണപ്പുറം എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഈ പ്രദേശം.കശുമാവും തെങ്ങുമായിരുന്നു പ്രധാന പ്രകൃതി.അതിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനമായിരുന്നു മനുഷ്യരെ നിലനിർത്തിയിരുന്നത്.പിന്നെ കുറച്ച് നെൽ വയലുകളും.
വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചെറിയ കടകൾ മാത്രമുള്ള കേന്ദ്രപ്രദേശത്തെ ഞങ്ങൾ സെന്റർ എന്ന് വിളിച്ചുപോന്നു,വാടാനപ്പള്ളി സെന്റർ.

ഈ സെന്ററിൽ വെച്ചാണ് ഞാൻ തങ്കയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്,എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്.നാട്ടുകാർ അവരെ ഓളംവെട്ടിത്തങ്ക  കള്ളിത്തങ്ക എന്നിങ്ങനെ പലപേരുകളിൽ വിളിച്ചുപോന്നു,ഏന്തും വിളിക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.

ഈ പേരിലൊന്നുമല്ല അവർ എന്റെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് വരുന്നത്.അവർക്ക് രാത്രിയും പകലും ഒരു പോലെയായിരുന്നു.

അവർ മറ്റു സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല,തീരെ.


പകൽ സധൈര്യം  നെഞ്ചുവിരിച്ചു നടന്നു,രാത്രി ഇരിട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചും.അവർക്ക് പേടി തീരെയില്ലായിരുന്നു,മനുഷ്യരെ പ്രത്യേകിച്ച് പുരുഷന്മാരെ.ചാരായ ഷാപ്പും മാർക്കറ്റും  സൈക്കിൾ യഞ്ജക്കാരുടെ രാത്രികളും അവർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു,അവരവിടെ അർമാദിച്ചുനടന്നു.
അവർ സഹവസിച്ച ഇടങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ പറ്റാത്ത സ്ഥലങ്ങളായിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി ബീഡി ആഞ്ഞുവലിച്ച്  തല ഇത്തിരി പോലും താഴ്ത്താതെ അവിടെയൊക്കെ അവർ മേഞ്ഞുനടന്നു.
 സ്ത്രീകൾ ഒത്തുകൂടുന്ന അടുക്കള ഭാഗത്തെ കഥപറച്ചിലുകളിൽ പ്രധാന കഥാപാത്രം തങ്കയായിരുന്നു.ഈ കഥകൾ ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടും അനുഭവിച്ചും പോന്നതായി ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നു.തങ്കയെ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തിയ സദാചാര വർത്തമാനങ്ങളായിരുന്നു അവ.ഈ കഥാവിവരണങ്ങളിൽ നിന്നും തങ്ക വീരനായികയായി എന്നിൽ ഉയർന്നുവരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു.

പിന്നെയാണ് ഇന്ദിരാഗാന്ധിയും ഗൗരിയമ്മയും മന്ദാകിനിയും മാധവിക്കുട്ടിയുമൊക്കെ വരുന്നത്.

 പിൽക്കാലാത്ത് തങ്ക  കഥാപാത്രമായി പലപ്പോഴും എന്റെ എഴുത്തിൽ കടന്നുവന്നു. ഒരു സുഹൃത്ത് നമ്മളിലേക്ക് കയറിവരുന്ന  അതേ സ്വാഭാവികതയോടെ.ഞാനവരെ ഏറ്റവും സ്നേഹത്തോടെ എഴുത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.എന്റെ രണ്ടുപുസ്തകത്തിലും ബ്ലോഗിലുമൊക്കെയായി തങ്ക നിറഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ട്.
തെരുവിന്റെ അഴുക്കുകൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാണ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും  തങ്ക  അതിജീവനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് എനിക്ക്,ചിലപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും.ഞാൻ മനസാവരിച്ച ഒരു പാട് സ്ത്രികളിൽ ഒരാൾ.അതിജീവനത്തിൽ പാതയിൽ എന്റെ അമ്മയുമുണ്ട്,ഒരു പാട് അമ്മമാരുണ്ട്.അതിജീവനത്തിന്റെ  വഴികളിൽ കണ്ടുമുട്ടിയവർ  ഏറേയും സ്ത്രീകളാണ്,വ്യത്യസ്ത മേഖലയിലാണെങ്കിലും.

തങ്കയടക്കം  എന്നെ ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ നിന്നാണ് ഭാരത പുഴയിലെ സുഗന്ധി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ  രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ സുഗന്ധിയിൽ ഞാനുമുണ്ട്.

സ്വഭാവത്തിലെ വൈചിത്യങ്ങൾ  ഉടനീളമുള്ളതിനാൽ,ഭാരത പുഴ. 

സിജി പ്രദീപ്,ദിനേശ്,ശ്രീജിത് രവി, ഇർഷാദ്,  സുനിൽ സുഗത,മണികണ്ഠൻ പട്ടാമ്പി,എം.ജി.ശശി,ജയരാജ് വാര്യർ,ദിനേശ് പ്രഭാകർ,ഷൈലജ അമ്പു,ഹരിണി,ദീപ്തി കല്യാണി,സംഗി സംഗീത,മാഗി ജോസി,പ്രശാന്ത്,അച്ചുതാനന്ദൻ,എം.ജി.ഷൈലജ,അനുപമ തുടങ്ങിയ സൗഹൃദ നിര  ഭാരത പുഴയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുക്കിൽ ചേരുന്നു.
ഫീച്ചർ സിനിമയിലേക്കുള്ള  സങ്കീർണ്ണവും ശ്രമകരവുമായ ഈ സഞ്ചാരത്തിൽ  ഒപ്പമുള്ളത്  തൃശൂർക്കാരായ മസ്കറ്റുകാർ .ഷാജി,ഷീന,സച്ചിൻ,സജി,നിയാസ്,ഫിറോസ്,ജോഷി,പ്രിജി,ദിനേശ് എന്നിവരാണ്.

എന്നെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളും.....

അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടർ സുനിൽ ബാലകൃഷ്ണനാണ്.

കാമറയിൽ ജോമോൻ തോമസും,എഡിറ്റിംഗിൽ വിനു ജോയിയും,സൗണ്ട് ഡിസൈനിംഗിൽ ആനന്ദ് രാഗ് വേയാട്ടുമ്മലും,കലയിൽ സുനിൽ കൊച്ചന്നൂരും ചമയത്തിൽ രാധാകൃഷ്ണൻ തയ്യൂരും.

പ്രൊഡക്ഷൻ സന്തോഷ് ചിറ്റിലപ്പിള്ളി.

സംവിധാനത്തിൽ നിധിൻ വിശ്വംഭരനും പ്രിഥ്വി പ്രേമനും ആര്യാ നാരായണനും  സഹ-കരിക്കുന്നു.
സ്റ്റിൽസ്  ഇമ ബാബുവും  രതീഷും മനൂപ് ചന്ദ്രനും എടുക്കുന്നു.



Sunday, April 8, 2018

ശിരസിൽ തീപിടിച്ച കാലം






ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തിയാറ് നവംബർ പതിനാറിന് തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ആലപ്പാട് നിന്നും വൈകീട്ട് നാലു മണിയോടെ ഒരു നാടകം ആരംഭിക്കുന്നു. കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന പേരിൽ.പല സംഘങ്ങൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി നടത്തിയ റിഹേര്‍സലുകൾ ആലപ്പാട് ഒത്തൊരുമിച്ച് നാടകമായി ക്രമപ്പെടുകയായിരുന്നു. പത്തു കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ച് തൃപ്രയാറിൽ സമാപിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് നാടകാവതരണം ആസൂത്രണം ചെയ്തത്. ഓരോ തെരുവു മൂലയിലും ഓരോ വിഷയങ്ങൾ നാടകാവതരണങ്ങളായി അരങ്ങേറും.അത്രയേറെ വിഷയങ്ങളാണ് അന്നത്തെ സർക്കാർ ജനാധിപത്യകേരളത്തിന് നല്‍കിയത്.


പി.എം.ആന്റണിയുടെ കൃസ്തുവിന്റെ ആറാം തിരുമുറിവ് വോട്ടു ബാങ്കായ കൃസ്ത്യൻ സഭക്കു വേണ്ടി ഭക്തിരസം തുളുമ്പുന്ന കരുണാകരൻ സർക്കാർ നിരോധിച്ചു.ഇതിനെതിരെ സാംസ്കാരിക കേരളം ഉണർന്നതിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു നാടകപ്രതിഷേധം. സഭയുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന്  മുന്നിൽ ഉലഞ്ഞുപോയപ്പോഴാണ് നാടകം നിരോധിക്കാൻ സര്‍ക്കാർ മുന്നോട്ടു വന്നത്.ജാതിക്കോമരങ്ങളും കോമാളികളും ജനാധിപത്യരംഗം കയ്യടക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള മതാത്മകവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനം കൂടിയായിരുന്നു അന്നത്തെ നാടകാവതരണവും പിന്നിടുണ്ടായ കൂട്ടംചേരലുകളുമെല്ലാം.

തൃശൂരിലെ കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി.ക്കടുത്തുണ്ടായിരുന്ന വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ആയിരുന്നു ഇത്തരം ചിന്തകളുടെ ഒരു കേന്ദ്രം.ലെഫ്റ്റ് ഫ്ലാറ്റ് ഫോം, വാടാനപ്പള്ളിയിലെ തിയ്യട്രിക്കൽ  ഗാതറിംഗ്സ്,സ്ക്രീൻ ഫിലിം സൊസൈറ്റി എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയമായ സംഘടിത രൂപങ്ങൾ വാടാനപ്പള്ളിയിലും സക്രിയമായിരുന്നു.ആലപ്പാട്ടെ സംഘങ്ങളും തെരുവിൽ ഇറങ്ങിനിന്നിരുന്നു.എല്ലാം ശ്വാസങ്ങളും ചേർന്ന് വലിയൊരു ഇടിമുഴക്കമായി പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു.

അന്നത്തെ സാംസ്കാരിക മണ്ഡലത്തിലേക്ക് പലതും പൊട്ടിവിടർന്നത് ഇത്തരം സംഘങ്ങളിൽ നിന്നാണെന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.അന്ന് വാഞ്ചി സകലമാന തെറിച്ച മനുഷ്യരുടെയും താവളമായിരുന്നു.യുക്തിവാദികൾ,നക്സലൈറ്റുകൾ തുടങ്ങി നാനാതരം മനുഷ്യർ  അവിടെ കയറിയിറങ്ങുകയും പാർക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു..വാഞ്ചി ലോഡ്ജ് ഇന്നില്ല.അത് പൊളിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട മനുഷ്യർ കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും പല തരം സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി മനുഷ്യജന്മം സഫലമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സിവിക് ചന്ദ്രൻ കോഴിക്കോടുണ്ട്,പ്രകാശ് മേനോൻ ചെന്നൈയിലുണ്ട്.പി.എ.എം.ഹനീഫ് മലബാറിലുണ്ട്.മോഹൻ കുമാർ കണ്ണൂരിലുണ്ട്,നാസ്തികൻ സണ്ണി എവിടെയുണ്ടെന്ന് ദൈവത്തിനറിയാം.ജോണ്‍ എബ്രഹാം പലപ്പോഴും അവിടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിട്ടുണ്ട്,മുൻ സ്പീക്കർ ശങ്കരനാരായണൻ തമ്പിയെ അവിടെ വെച്ച് കാണുമാറായിട്ടുണ്ട്.

പ്രേരണ,ഉത്തരം,നാസ്തികൻ,സഹ്യാദ്രി,രംഗഭാഷ,വാക്ക്,പാഠഭേദം തുടങ്ങിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നാണ് പിറവി.ലിറ്റിൽ മാഗസിനുകളുടെ കൂട്ടുകാരൻ കെ.എൻ.ഷാജിയെ അവിടെ തീർച്ചയായും വന്നിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം.ജോയ് മാത്യു നാടകം കളിയുമായി ഇവിടെ കുറച്ചു നാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.സുരാസുവിനും അമ്മുവേടത്തിക്കും പ്രണയത്തിന്റെ തണൽ ഈ കെട്ടിടം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്.സാംസ്കാരിക കേരളം ശ്വസിച്ചത് ഇവിടെ നിന്നാണെന്നും അതിശയോക്തിയോടെ പറയാം.

സൂര്യവേട്ട,മുദ്രാ‍രാക്ഷസം,ഭോമ എന്നിങ്ങനെ നാടകങ്ങളുമായി ജോസ് ചിറമ്മൽ കത്തി നിന്ന കാലമായിരുന്നു.സ്വാഭാവികമായും നാടകത്തിന്റെ മുൻ നിരയിൽ ജോസ് വന്നു.

തങ്കമണിയിലും കീഴ്മാടിലും നടന്ന പോലീസ് തേർവാഴ്ചയുടെ നേരത്താണ് നാടകവും നിരോധിക്കുന്നത്.കീഴ്മാടിൽ അന്ധവിദ്യാലയത്തിൽ നടത്തിയ തേർവാഴ്ച കേരള ചരിത്രത്തിലെ മാറാക്കറയാണ്.പ്രതിപക്ഷം സർക്കാരിനെതിരെ വൻ പ്രക്ഷോപങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്.നാടക നിരോധത്തോടെ കേരളത്തിൽ മതേതരമായ ഒരു പ്രതിപക്ഷം രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.അത് സാംസ്കാരിക പ്രവര്‍ത്തകരുടെയും എഴുത്തുകാരുടെയും സിനിമാക്കാരുടെയുമൊക്കെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.മുഖ്യധാരയിൽ നിന്നും തെറിച്ചു നിന്ന യൗവ്വനങ്ങൾ

കേരളമാകെ കൈകോർക്കുന്ന അസുലഭനിമിഷങ്ങളായിരുന്നു പിന്നീടങ്ങോട്ട്.അതിന്റെ തൃശൂർ വെര്‍ഷൻ ആയിരുന്നു പത്തു കിലോമീറ്റർ നീളത്തിൽ ആസൂത്രണം ചെയ്ത കുരിശിന്റെ വഴി എന്ന തെരുവുനാടകം.

കേരളത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും അണിചേരാൻ ആളുകൾ  വന്നു.ജോസ് ചിറമ്മൽ അതിന്റെ തലപ്പത്ത് നിന്നു.

വാടാനപ്പള്ളിയിലും ആലപ്പാടുമൊക്കെ റിഹേഴ്സൽ ക്യാമ്പുകൾ സജീവമായി.അന്നത്തെ സർക്കാരിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ജനാധിപത്യവിരുദ്ധവും മനുഷ്യവിരുദ്ധവുമായ നടപടികളെ തെരുവിൽ ആവിഷ്കരിക്കുകയായിരുന്നു നാടകത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം.ഓരോ തെരുവുമൂലയിലും ഓരോ പ്രമേയങ്ങൾ നാടകമായി അവതരിപ്പിച്ചു മുന്നേറൂക.സാംസ്ഥാനത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പുറമേനിന്നും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് പിന്തുണ കിട്ടി.ശാന്തിനികേതനിൽ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായ ടി.വി.സന്തോഷ്,മുരളി ബറോഡയിൽ ചിത്രകല പഠിച്ചിരുന്ന മുഹമ്മദ്,നാടക രംഗത്തെ സി.എസ്.ഗോപാലൻ,സുർജിത്,ശില്പി രാജൻ,ശാന്തൻ,കവി ഏങ്ങണ്ടിയൂർ ചന്ദ്രശേഖരൻ,ഇ.പി.കാർത്തികേയൻ,എ.വി.ശ്രീകുമാര്‍,വാടാനപ്പള്ളിയിൽ നിന്നും ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,രമേശ്,പ്രേം പ്രസാദ്,അസലം,കോൺഗ്രസ്സുകാരനായ ഇ.ബി.ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ,ഭരണം മറന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന ആളാണ് ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍.തീരദേശത്തെ ജനകീയ സമരങ്ങൾക്കൊപ്പം എന്നും ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ കാണാം, എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയസുന്ദരമായ മനുഷ്യരുടെ ഒരു കൂട്ടം ഉടലെടുക്കുന്നു.


ആലപ്പാട് വെച്ച് കെ.കെ.രാജൻ നാടകാവതരണത്തിന്റെ അദ്യ ഡയലോഗ് ഒരു പഴയകെട്ടിടത്തിന്റെ ഒന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ  വിളിച്ച്  പറഞ്ഞതും നൂറുകണക്കിന് വരുന്ന പോലീസുകാർ നാടകസംഘത്തെ വളഞ്ഞുവെച്ച് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.റിഹേര്‍സൽ സമയത്തു തന്നെ രഹസ്യപ്പോലീസുകാർ ആലപ്പാട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.ചായക്കടങ്ങളിലും കള്ളുഷാപ്പുകളിലും കല്ലോവിന്മേലും അതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത മുഖങ്ങളെ കണ്ട് ഇതേതു കൂട്ടക്കാർ എന്ന് ഗ്രാമം മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് ഈ അറസ്റ്റോടെയാണ് നാട്ടുകാർക്ക് മനസ്സിലായത് .തുടർന്ന് സംഘർഷങ്ങളുടെ വേദിയായിത്തീർന്നു ആലപ്പാട് മുതൽ അന്തിക്കാട് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ.അറസ്റ്റ് ചെയ്തവരെ കയറ്റിയ പോലീസ് ജീപ്പിനെ കടത്തി വിടാതെ വലിയൊരു ജനസഞ്ചയം പ്രകടനമായി മുന്നേറി.എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.നാലഞ്ചു കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ വരെ പ്രകടനം പോലീസ് വണ്ടിയെ കടത്തി വിടാതെ മുന്നേറി.ആയിരങ്ങളാണ് പാതക്കിരുവശവും സമരക്കാർക്ക് ആവേശമായി അണിനിരന്നത്.അന്തിക്കാടിന്റെ മഹത്വം തിരിച്ചു പിടിച്ച മുഹൂർത്തമായിരുന്നു അത്.നാടകത്തിൽ കയറി അഭിനയിക്കാൻ ഓരോ തെരുവിലും കാത്തു നിന്ന കുറെ നടന്മാർ നാടകസംഘത്തെ കാണാതെ തിരിച്ചു പോയി.


എൻ.ആർ ഗ്രാമപ്രകാശൻ,വി.ജി.തമ്പി,വിശ്വനാഥൻ വയക്കാട്ടിൽ,ടി.ആര്‍.രമേശ് ,കെ.ഗോപിനാഥൻ,ചന്ദ്ര ബോസ് ,ഗോപിനാഥ് പനമുക്കത്ത് എന്നിവരൊക്കെ മാർച്ചിന്റെ മുന്നണിയിലുണ്ടാന്നു.

പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ പരിസരത്തെത്തിയ ജനങ്ങൾ സ്റ്റേഷൻ വളഞ്ഞു നിന്നു,മതിലിൽ കയറിയിരുന്നു. എന്തും സംഭവിക്കാവുന്ന അവസ്ഥ.രാത്രിയോടെ എല്ലാവരെയും മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഹാജാരാ‍ക്കുവാ‍നായി അയ്യന്തോളിലേക്ക് കോണ്ടു വന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ അയ്യന്തോൾ പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിൽ എല്ലാവരും കിടന്നു,സാഹോദര്യത്തിന്റെ മെയ്‌വഴക്കത്തോടെ.

ജോസ് ചിറമ്മൽ ഒന്നാം പ്രതിയും കെ.കെ.രാജൻ രണ്ടാം പ്രതിയും കെ.ജെ.ജോണി മൂന്നാം പ്രതിയുമായി കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.കേസ്സിൽ പെട്ടിരുന്ന പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനായ സാമി നാഥൻ,കാരമുക്കിലെ ശ്യാം,ഏഷ്യാനെറ്റിൽ എഡിറ്റര്‍ ആയിരുന്ന ഷാജു ജോസ് ഇന്ന് ജീവിതത്തിലില്ല.


പരസ്പരം അറിയുന്ന അൻപത്തിയേഴ് പേർ.ചിത്രകലാ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന സന്തോഷ് സ്റ്റേഷനകത്ത് കരിക്കട്ട കൊണ്ടു ചുമരില്‍ വരച്ച പോലീസുകാരന്റെ ചിത്രം ഭരണകൂട ഭീകരതയുടെ കടുംഛാ‍യ പകരുന്നതായിരുന്നു.ടിവി.സന്തോഷ് ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തനായ ചിത്രകാരനാണ്. കേസ് വര്‍ഷങ്ങൾ നീണ്ടു. തുടർന്ന് നടന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കരുണാകരൻ സർക്കാർ തോറ്റമ്പി.നായനാർ സര്‍ക്കാർ വന്നിട്ടും കേസ് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടില്ല. 

കേസ്സ് നാടകമായതിനാൽ കോടതിയിൽ പോക്കും തമാശയായിരുന്നു.പ്രതികളുടെ കയ്യിലിരിപ്പ് കൊണ്ട് കേസുള്ള ദിവസം മുഴുവവൻ സമയവും കോടതി പരിസരത്ത് പലതരം കൊഞ്ഞാണന്മാരെ നോക്കിയിരിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.ഹാജർ എടുക്കാൻ   സ്വയമെണ്ണാൻ ഞങ്ങളോട്  ജഡ്ജി ആവശ്യപ്പെടും.
വൺ
ടൂ
ത്രീ
ഫോർ
ഫൈവ്
സിക്സ്
സെവൻ
 എയിറ്റ്
ണയൻ
എന്നിങ്ങനെ എണ്ണുന്ന നേരത്തായിരിക്കും ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ബൂർഷ്വാ കോടതിവിരുദ്ധൻ മലയാളത്തിൽ ‘പത്ത് ‘’ എന്ന് പറയുക.അതോടെ കോടതിയിൽ പൊട്ടിച്ചിരിയാകും.ചിരിക്കാൻ നിമമമനുവദിക്കാത്ത ജഡ്ജി മൂക്കിന്റെ തുമ്പത്തേക്ക് ദേഷ്യം വരുത്തി ഞങ്ങളെ വരാന്തയിലേക്ക് കുത്തിയിരിപ്പിന് ശിക്ഷിക്കും..പിന്നെ കോടതി പിരിയുന്ന നേരത്തുമാത്രമേ വിളിക്കുകയുള്ളു.ഞങ്ങളുടെ കേസ്സ് ഫീസൊന്നും വാങ്ങാ‍തെ ഏറ്റെടുത്ത പ്രകാശൻ വക്കീൽ പിടിച്ച പുലിവാൽചില്ലറയല്ല,എണ്ണം അൻപത്തേഴാണ്. കോടതിപരിസരത്ത് ഇത്രയധികം താടിമീശക്കാരെ ഒന്നിച്ച് കാണുന്നതും ജനം അന്നാണ്.

ഈ സംഭവത്തിന്റെ തുടരച്ചയായിരുന്നു,തൃശൂർ ടൌണിൽ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ കൺവെൻഷൻ എന്ന് പേരിട്ടു നടന്ന സാംസ്കാരിക സമരം. വാക്കുകൊണ്ടും വരകൊണ്ടും അരങ്ങുകൊണ്ടുമൊക്കെ സൌന്ദരമായി ഉയർത്തിയ  ഈ സമരത്തിന്റെ മുന്നണി പോരാളികളായിയായത് സർഗ്ഗാത്മക വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു.സമരം സർഗ്ഗാത്മകമാവുമ്പോൾ മുദ്രവാക്യം കവിതയാവുമെന്നത് ഈ സമരമുഖത്ത് നിന്നും പഠിച്ച നേർപാഠം.സർഗ്ഗാത്മക ആവിഷ്കാരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചായിരുന്നു ഓരോ ഗ്രുപ്പും ഓരോ മനുഷ്യനും ഇതിൽ പങ്കാളികളായത്.

കേരള ചരിത്രത്തിൽ നിവർന്ന് നില്‍ക്കുന്നൊരു മഹാസംഭവമാ‍യി മാറി ഈ സമ്മേളനം.സച്ചിദാനന്ദൻ,കെ.ജി.എസ്,പൌലോസ് മാർ പൌലോസ്,സുകുമാർ അഴീക്കോട്,നീലൻ,കെ.എ.മോഹൻ ദാസ് ,സോമശേഖരൻ,എം.എം.ഡേവിസ് ,ശിവശങ്കരൻ എന്നിവരൊക്കെ അതിൽ സജീവ പങ്കാളികളായി.പൊതുബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെളിച്ചമുള്ള രാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു ഇവിടെ അരങ്ങേറിയത്..


തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൽ ആർക്കും കുറ്റബോധമില്ലാത്ത ഒരു സമരമായിരുന്നു ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം. നിരന്തരം പ്രസക്തമാവുന്ന ഒരു മുദ്രാവാക്യം അതിനെ കാലങ്ങളിൽ ജീവസ്സുറ്റതാക്കി നിലനിർത്തുന്നു.


ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷമായി.



നടുക്കഷ്ണം:
ബൂർഷ്വാ കോടതി തുലയട്ടെ എന്ന് മുദ്രവാക്യം വിളിച്ചില്ലെങ്കിലും വിളിച്ച തീയ്യതിക്ക് പലപ്പോഴും കോടതിയിൽ പോകാൻ കഴിയാറില്ല.പകരക്കാരനെ വെക്കാനും പറ്റിയില്ല. ഹാജാരാവത്തതിനാൽ ഗഫൂർ,ഷാജഹാൻ,അസലം അടക്കം ഞങ്ങൾ നാലു പേരെ വിയ്യൂർ ജയിലിലേക്ക് ഉണ്ട തിന്നാൻ കോടതി വിട്ടു.പിന്നീടൊരിക്കൽ വാടാനപ്പള്ളിയിലെ ബോധി കോളേജിലിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഉണ്ടതീറ്റിച്ച ജഡ്ജിയേക്കാൾ മാന്യനെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരാൾ എന്റെ മുന്നിൽ നെടുനീളത്തിൽ വന്നു നിന്ന് കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ്സ് ഊരി സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.അയാൾ പോക്കറ്റടിക്കാരനായ സലീം ആയിരുന്നു.
ഡ്യൂട്ടി വാടാനപ്പള്ളി ബസ് റൂട്ടിലായിരുന്ന ദിവസമാണ് എന്നെ കാണാൻ വന്നത്. വീടു പോലെയല്ല ജയിൽ,അതിൽ ഒരുമിച്ചു കിടന്നവർ ജീവിത കാലം മറക്കില്ല.പോക്കറ്റടിക്കാരനായാലും വിപ്ലവകാരിയായാലും.അയാൾ  മൂന്നു ദിവസം വിയ്യൂർ ജയിലിൽ എന്നോടൊപ്പം  ഉണ്ടതിന്ന മനുഷ്യനായിരുന്നു.പോക്കറ്റടി ഒന്നുമില്ലാത്തവന്റെ ജീവനകലയാണെന്ന്  ജയിലിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ പഠിച്ചത്.


മണിലാൽ
manilalbodhi@gamil.com

Tuesday, June 21, 2016

നാടോടിക്കഥ

രിടത്ത്
നല്ലവളായ ഒരു ഭാര്യയും
നല്ലവനായ ഒരു ഭര്‍ത്താവും കൂര്‍ക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് വാതിലില്‍ മുട്ടു കേട്ടത്.
ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ ഭാര്യ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ എന്റെ ഭര്‍ത്താവ്.“
കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഭര്‍ത്താവ് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ്
കിട്ടിയ വസ്ത്രം വാരിയുടുത്ത് ധൃതിയില്‍ വാതില്‍ തുറന്ന്
ഒന്നാം നിലയില്‍ നിന്ന് താഴേക്ക് ചാടി ഗുരുതരമായ പരിക്കുകളോടെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു.
(ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള ജാരന്മാരുടെ സംഘം ഇക്കഥ
അവരുടെ അന്തര്‍ദ്ദേശീയ കഥയായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്)

നീയുള്ളപ്പോള്‍.....